Η φράση «Πύρρειος Νίκη» είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Βασιλιά Πύρρο της Ηπείρου, έναν από τους σημαντικότερους στρατηγούς της αρχαιότητας. Προέρχεται από τη Μάχη του Ασκούλου (3ος αιώνας π.Χ.), κατά την οποία, παρότι ο Πύρρος επικράτησε των Ρωμαίων, οι απώλειες του στρατού του ήταν τόσο βαριές ώστε η νίκη του έμοιαζε με ήττα.

Στη σύγχρονη εποχή, ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια επιτυχία που επιτυγχάνεται με υπερβολικό κόστος, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την πραγματική της αξία.

Έναν χαρακτηριστικό παραλληλισμό μπορούμε να εντοπίσουμε στον σημερινό μαραθωνοδρόμο. Ο αθλητής που καταφέρνει να τερματίσει έναν μαραθώνιο έχει αναμφίβολα πετύχει έναν σπουδαίο στόχο. Ωστόσο, ιδιαίτερα στα τελευταία στάδια της διαδρομής, η έντονη σωματική εξάντληση, η υπέρβαση των ορίων και η ακραία καταπόνηση αποκαλύπτουν το πραγματικό τίμημα αυτής της επιτυχίας.

Υπό αυτή την έννοια, οι δρομείς που θα συμμετάσχουν στον Μαραθώνιο Ηπείρου – Βασιλιάς Πύρρος θα βιώσουν, με έναν συμβολικό τρόπο, τη δική τους «Πύρρειο Νίκη», έναν θρίαμβο που συνοδεύεται από κόπο, φθορά και δοκιμασία.

Ο παραλληλισμός αυτός αναδεικνύει ότι δεν είναι κάθε νίκη αμιγώς θετική. Όπως και στην ιστορική περίπτωση του Πύρρου, έτσι και στον μαραθώνιο, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι επιτυχές• όμως το κόστος που το συνοδεύει είναι αυτό που τελικά καθορίζει την πραγματική του σημασία.