«ΞΕΝΙΑ»: Μήπως ένα τοπικό δημοψήφισμα, θα δώσει τη λύση του;

Κύριε Δήμαρχε,

Αναμφίβολα το ζήτημα της καλύτερης αξιοποίησης του εσωτερικού χώρου του Αρτινού Κάστρου, είναι ένα από τα σοβαρά, αλλά ανεπίλυτα, εισέτι, προβλήματα του Δήμου. Ως εκ τούτου, είναι κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση η καθ’ οιονδήποτε τρόπο εκφραζόμενη επιδίωξη πρόκλησης ενδιαφέροντος, από όλο και μεγαλύτερα τμήματα του Αρτινού λαού, για την με τη σύμφωνη γνώμη του ταχύτερη και καλύτερη επίλυσή του.

Και βέβαια είναι από κάθε πλευρά επαινετή η προσπάθεια «Αθηνοποίησης» του προβλήματος, όταν με τη συνεπικουρία ορισμένων ευγενώς συν-αγωνιζόμενων Αρτινών(σ.σ, γηγενών και μη), προσφύγατε ενώπιον του ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο), προκειμένου να ζητήσετε την υλοποίηση της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, για την επαναλειτουργία του «Ξενία» από ιδιώτη.

Πλην όμως, ούτε το συντριπτικό «25 υπέρ, έναντι 3 κατά» της πιο πάνω απόφασης ούτε η παρασχεθείσα πολύτιμη αρωγή των επικεφαλής της συντριπτικής πλειονότητας των δημοτικών παρατάξεων, ούτε η προμνησθείσα συνεπικουρία των Αρτινών της διασποράς, των κ.κ Γιώργου Κολοβάτσιου (δημοσιογράφος του STAR), Γιώργου Ευθυμίου (δημοσιογράφος της ΕΡΤ), Στάθη Μπαρτζώκα (εκπρόσωπος του Αρτινού Κομιτάτου), Δημήτρη Μπούρα (φωτογράφος), Αντώνη Κοντού (παιδίατρος, πρόεδρος του Συλλόγου των Απανταχού Διστρατιωτών Άρτας) Θανάση Ντερέκα (μηχανολόγος- επιχειρηματίας) κ.ά, αποδείχθηκαν ικανά να… συγκινήσουν τα κατά τα άλλα πολιτιστικά χοντρόπετσα μέλη του ΚΑΣ, εν πολλοίς άσχετα με το αντικείμενό τους, υπηρεσιακά ασεβή και συμπεριφοριστικά θρασύτατα.

Ωστόσο, σε ρεπορτάζ τοπικής εφημερίδας των αρχών του περασμένου Δεκεμβρίου, σχετικά με το ζήτημα του «ΞΕΝΙΑ» διαβάζουμε: «Ο δήμαρχος, Χρήστος Τσιρογιάννης, έκανε μια άρτια παρουσίαση και εξήγησε στα μέλη του ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο) τη μεγάλη αγωνία των Αρτινών για την επαναλειτουργία του ΞΕΝΙΑ[…]. Ενόψει της συζήτησης με επιστολή που υπογράφει ο Δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης ζητείται η στήριξη του πρωθυπουργού, υπουργών της Κυβέρνησης, βουλευτών και πολιτικών κομμάτων, στην απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τη χρήση του ΞΕΝΙΑ Άρτας ως ξενοδοχείου, που ελήφθη με συντριπτική πλειοψηφία (σ.σ 25-5)». Ενώ λίγες μέρες μετά, σε νεότερο σχετικό δημοσίευμα, η ίδια εφημερίδα, σημείωνε: «Ομόφωνα το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο απέρριψε την πρόταση του Δήμου Αρταίων, ο οποίος επιθυμούσε να λειτουργήσει ως ξενοδοχείο το ΞΕΝΙΑ, που βρίσκεται στο Κάστρο της πόλης. Για νομικά ζητήματα, που σχετίζονται με τον χαρακτηρισμό του χώρου ως αρχαιολογικού και με τις χρήσεις που απορρέουν από το Γενικό Πολεοδομικό φαίνεται πως... είπαν "όχι" στην πρόταση».

Δυστυχώς, κύριε Δήμαρχε, παρά τις πιο πάνω σχετικές με το ζήτημα φιλότιμες πρωτοβουλίες σας, εκ του τελικού αποτελέσματος κρινόμενος, πρέπει να παραδεχτείτε ότι δεν καταφέρατε να εντάξετε στην κρίσιμη «αγωνιστική διεκδίκηση», ει μη μόνο ένα συγκριτικά πολύ μικρότερο σε σχέση με το μεγαλύτερο μέγεθος του προβλήματος, τμήμα του Αρτινού λαού. Φθάσατε στην αίθουσα του εν Αθήναις ναρκοθετημένου «ΚΑΣ», χωρίς την απαραίτητη στήριξη του συνόλου των πολιτικών, αυτό-διοικητικών, και κοινωνικών δυνάμεων της Αρτινής πολιτείας. Εμφανιστήκατε από ελάχιστα έως καθόλου αποφασισμένος να καταγγείλετε δημόσια (σ.σ, με συνεντεύξεις τύπου, επιστολές διαμαρτυρίας κ.ά) τον εμπαιγμό των χαρτογιακάδων μελών του(του ΚΑΣ), για την προσβολή που επί της ουσίας επεφύλαξαν στον Αρτινό λαό με την απαράδεκτη συμπεριφορά τους και κυρίως με την σκόπιμα προειλημμένη απόφασή τους. Και το κυριότερο, προσχωρήσατε στο αίτημα της ξενοδοχειακής αξιοποίησης του Κάστρου, χωρίς την απαραίτητη προεργασία, προκειμένου να μην βρείτε απέναντι τους Αρτινούς
πολιτικούς εκπροσώπους της παρούσης κυβερνητικής εξουσίας.

Αλλά εκείνο, που τουλάχιστον κατά τον υπογράφοντα παραλείψατε να κάνετε, είναι ότι δεν προνοήσατε, ή ηθελημένα αποφύγατε να χρησιμοποιήσετε το απόλυτο όπλο, που θα συνέβαλλε αποφασιστικά στην πραγμάτωση της υποστηριζόμενης επιλογής σας, για την οποία, μαζί με τους πιο πάνω αναφερόμενους Αρτινούς (πρόσωπα και φορείς), υποτίθεται πως καλώς μάχεστε. Και το οποίο όπλο, δεν είναι άλλο από την απόσπαση μιας σύμφωνης, ή αντίθετης με την επιλογή σας γνώμης, της πλειονοψηφίας του Αρτινού λαού, η οποία θα προέρχονταν, μέσα από μια νόμιμη και δημοκρατική διαδικασία.

Κύριε Δήμαρχε

Μιλάω ευθέως για ένα άτυπο τοπικό δημοψήφισμα, μέσα από το οποίο ο Αρτινός λαός, ύστερα από μια πλήρη, εμπεριστατωμένη και αντικειμενική ενημέρωση, για τα συν και πλην της μίας ή της άλλης επιλογής, θα εξέφραζε κατά πλειοψηφία τη γνώμη του, είτε υπέρ είτε κατά κάποιας εκ των εν λόγω επιλογών αντίστοιχα.

Και εδώ, εύλογα αναρωτιέμαι! Αλήθεια, κ. Δήμαρχε, με νωπή την λαϊκή ετυμηγορία ανά χείρας, ποιο ΚΑΣ, ποιοι τοπικοί αυτό-διοικητικοί, πολιτικοί, συμπολιτευόμενοι ή αντιπολιτευόμενοι την κυβέρνηση, παράγοντες, μηδέ του ίδιου του Αρτινού πρωθυπουργού εξαιρουμένου, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, σε ομιλία του στις 27/02/2013, υπερασπιζόμενος τη δύναμη της κρίσης των τοπικών κοινωνιών επί μείζονος σημασίας τοπικών ζητημάτων, δήλωνε: «Σε κάθε περίπτωση, το έργο για να υλοποιηθεί θα τεθεί στην κρίση της τοπικής κοινωνίας, με δημοψήφισμα, όπως έχουμε πει και δημόσια, γιατί αυτό σημαίνει για μας δημοκρατία, δεν σημαίνει να επικρατεί το δίκιο του ισχυρού. Αν η τοπική κοινωνία εναντιώνεται, πρέπει να χει τον τελευταίο λόγο…», θα διανοούνταν να αντιταχθούν στο αίτημα επαναλειτουργίας του ΞΕΝΊΑ από ιδιώτη, εάν αυτό(το αίτημα) ήταν η «δημοψηφισματική» απόφαση του Αρτινού λαού;

Ή μήπως, κ. Δήμαρχε αμφιβάλλετε ότι στον απόηχο μιας τέτοιας απόφασης, οι πολιτικοί προϊστάμενοι του περιβόητου ΚΑΣ, δεν θα έσπευδαν να υπαγορεύσουν στους χαρτογιακάδες- μέλη του, τη λήψη μιας νέας απόφασης που θα επέτρεπε στο ΥΠ.ΠΟ, να την κάνει πράξη, ακόμη και αν κάτι τέτοιο απαιτούσε τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας;

Αλλά επειδή, κ. Δήμαρχε, και στην πολιτική ισχύει το γνωστό: «ουδέν κακό αμιγές καλού», η τυχόν πρωτοβουλία σας να προχωρήσετε σε ένα τέτοιου είδους δημοψήφισμα είτε έτσι είτε αλλιώς θα ήταν μια στρατηγική νίκη για σας, αλλά και για την Αρτινή Αυτό-διοίκηση γενικότερα. Και αυτό γιατί η… κακή, ως ενοχλητική, πρωτοβουλία σας να προκαλέσετε ένα τοπικό δημοψήφισμα για το «ΞΕΝΙΑ», σε κάθε περίπτωση, θα σας έβγαινε και προσωπικά σε καλό… Υπό την έννοια ότι, εάν μεν το ΥΠ.ΠΟ δεν ικανοποιούσε την απόφαση του δημοψηφίσματος, η ευθύνη της αποτυχίας δικαιολογημένα θα μετατίθετο στους τοπικούς κυβερνητικούς παράγοντες- καθώς και σε κάθε άλλον αντιτιθέμενο στην «δημοψηφιματική» απόφαση τοπικό ιθύνοντα και μάλιστα με την κατηγορία ότι δεν κατάφεραν ή δεν θέλησαν να υποστηρίξουν αποτελεσματικά την ετυμηγορία του Αρτινού λαού. Εάν όμως την αποδεχόταν(το ΥΠ.ΠΟ), τότε η πατρότητα της «νίκης» θα ανήκε σε σας, επειδή ενεργήσατε με αρετή και τόλμη και κυρίως γιατί πετύχατε το στόχο σας.

Ωστόσο στον πιθανό αντίλογο, που καλοπροαίρετα ή μη θα έλεγε: ότι αυτά που προτείνονται…. δεν γίνονται, ο γράφων σπεύδει να αντιπαραθέσει αδιαμφισβήτητα, στοιχεία, που από κάθε πλευρά δικαιολογούν απόλυτα το εφικτό της προκήρυξης ενός τοπικού δημοψηφίσματος και ταυτόχρονα αποδεικνύουν την καταλυτική επίδραση που ασκεί το αποτέλεσμά του στην λήψη μιας άνωθεν πολιτικής απόφασης, για την επίλυση ενός σοβαρού τοπικού προβλήματος. Πράγματι:

α) Κατά το άρθρο 44, παράγραφος 2 του Συντάγματος δεν προβλέπεται η διενέργεια τοπικού δημοψηφίσματος. Όμως, το άρθρο 216 παρ. 1, Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων επιτρέπει τη διεξαγωγή του σε περιπτώσεις που «οι δημοτικές και κοινοτικές αρχές θέλουν να λάβουν απόφαση για σοβαρά θέματα που ανήκουν στη σφαίρα των αρμοδιοτήτων τους» (σ.σ,δεν μπορεί να διεξαχθεί τοπικό δημοψήφισμα σε θέματα εθνικής πολιτικής ή για εκείνα που αφορούν στον προϋπολογισμό του Δήμου ή στην επιβολή τελών).

β) Παρά ταύτα, όπως επισημαίνει ο συνταγματολόγος και νυν Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών κ. Γιώργος Κατρούγκαλος, «τα τοπικά δημοψηφίσματα μπορούν να οργανωθούν σύμφωνα με το υφιστάμενο συνταγματικό πλαίσιο ουσιαστικά και μόνο ως συμβουλευτικά. Είναι μια μορφή διαβούλευσης».

γ) Το τοπικό δημοψήφισμα διεξάγεται μετά από απόφαση του οικείου Δημοτικού Συμβουλίου που λαμβάνεται με την πλειοψηφία των δύο τρίτων (2/3) του συνόλου των μελών του, με την οποία διαπιστώνεται η αναγκαιότητα διεξαγωγής αυτού και προσδιορίζεται το ερώτημα που πρόκειται να τεθεί σε ψηφοφορία, η ημερομηνία διεξαγωγής του και το ύψος της δαπάνης που θα προκληθεί. Με την ίδια απόφαση το Δ.Σ ορίζει ειδική επιτροπή, η οποία αποτελείται από αιρετούς και υπαλλήλους, αρμόδια για την οργάνωση διεξαγωγής του δημοψηφίσματος.

δ) Το γεγονός ότι δεν έχει εισέτι εκδοθεί, το κατά το άρθρο 44, παρ.2 του «Σ» Προεδρικό Διάταγμα», που στερεί ένα τοπικό δημοψήφισμα από το αναγκαίο υποστατικό νομοθετικό πλαίσιο, δεν μπορεί να εμποδίσει την άτυπη διεξαγωγή του. Εντεύθεν προφανώς και το αποτέλεσμά του δημιουργεί πολιτική ηθική δέσμευση για τους τοπικούς αυτό-διοικητικούς και κοινοβουλευτικούς ιθύνοντες, προκειμένου να εναρμονισθούν με την επίμαχη απόφαση και βεβαίως αποτελεί ένα ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο στα χέρια του Δημάρχου, ως επισπεύδοντος, να θέτει τον καθ’ οιονδήποτε εμπλεκόμενο με το θέμα κυβερνητικό παράγοντα προ των ευθυνών του.

ε) Το προηγούμενο των επιτυχημένων δημοψηφισμάτων της Πάρου, για την υγεία(σ.σ επάνδρωση του τοπικού Κέντρου Υγείας και του εκεί ΕΚΑΒ). Εκείνο της Θεσσαλονίκης για τη μη πώληση της ΕΥΑΘ (σ.σ, Εταιρείας Ύδρευσης Αποχέτευσης Θεσ/κης), όπου η μαζικότητα της συμμετοχής των δημοτών και κυρίως το συντριπτικά πλειοψηφικό του αποτέλεσμα(σ.σ 99%), αποτέλεσαν ένα ηχηρό μήνυμα στην κεντρική κυβέρνηση με αποτέλεσμα να βάλλει αρκετό νερό…στο κρασί της. Και η, ύστερα από πρόταση της Δημάρχου Σαλαμίνας κυρίας Ισιδώρας Νάννου, απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Σαλαμίνας για τη σύσταση διευρυμένης δια-παραταξιακής επιτροπής προς διενέργεια άτυπου τοπικού δημοψηφίσματος με το ερώτημα ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο επικείμενο έργο της υποθαλάσσιας οδικής ζεύξης Περάματος – Παλούκια Σαλαμίνας, είναι αναμφίβολα μερικά ενδεικτικά παραδείγματα προς μίμηση και για την σημερινή Δημοτική Αρχή.

Κύριε Δήμαρχε

Θα ήμουνα ελάχιστα ειλικρινής μαζί σας, αν πέρα από τα πιο πάνω αναφερόμενα, δεν σχολίαζα και τα όσα αρνητικά συνέβησαν ή υπονοήθηκαν κατά την προ 25-ημέρου περίπου συγκληθείσα ενημερωτική για το ζήτημα συγκέντρωση, με πρωτοβουλία του Αρτινού κομιτάτου. Νομίζω ότι όλοι όσοι παραβρέθηκαν στην αίθουσα του συλλόγου «ΣΚΟΥΦΑΣ, ύστερα από όσα άκουσαν και είδαν κατά τη γενόμενη σχετική με το «ΞΕΝΙΑ» ενημέρωση», έφυγαν, απογοητευμένοι, βαθύτατα προβληματισμένοι, και περισσότερο οργισμένοι. Και ότι, άσχετα με το αν συμφωνούσε κανείς: είτε με την επαναλειτουργία του ξενοδοχείου από ιδιώτη είτε με τη δημιουργία πολιτιστικού κέντρου πολλαπλών χρήσεων, στο εσωτερικό του Κάστρου, για αυτόν ένα ήταν βέβαιο. Ότι οι διαφορετικές απόψεις που προβλήθηκαν και συνεχίζουν να προβάλλονται, ένθεν κακείθεν, δυστυχώς εξελίσσονται σε ακραίες αντιπαραθέσεις. Ότι η διχόνοια έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας σε ευρύτερα τμήματα της τοπικής κοινωνίας ακυρώνοντας την αναγκαία όσο ποτέ ενότητά της. ‘Ότι η ελαφρότητα του είναι ορισμένων από του
ς εμπλεκόμενους, με ρόλο ιθύνοντος, μάχεται βλακωδώς την απαραίτητη σύγκλιση των κάθε βαθμίδας και μορφής Αρτινών δυνάμεων, καταστρέφοντας έτσι τη συλλογικότητα της δράσης. Αλλά από το όλο αυτό κακότεχνο σκηνικό δεν λείπει άλλοτε εμφανώς και άλλοτε αφανώς, η προσπάθεια κάποιων, που στο όνομα της, κατά τα άλλα καλοδεχούμενης εθελοντικής προσφοράς, είναι έτοιμοι να σπεκουλάρουν υπέρ της ίδιας κοινωνικής και πολιτικής προβολής τους, πάνω σε μία υπόθεση κρίσιμη για την σημερινή τοπική κοινωνία, αλλά και για τούτο το αύριο αυτής της πόλης.

Κύριε Δήμαρχε

Κλείνοντας την παρούσα ανοιχτή επιστολή, επιτρέψτε μου να καταλήξω με τις εξής συμπληρωματικές επισημάνσεις::

-Και βέβαια μια τυχόν απόφαση για τη διενέργεια ενός τοπικού δημοψηφίσματος για το «ΞΕΝΙΑ», προϋποθέτει πολλή, υπεύθυνη και μεθοδική δουλειά (συστηματική ενημέρωση από τα τοπικά ΜΜΕ, συγκεντρώσεις, συλλαλητήρια κ.λ.π).

-Ασφαλώς και μια τέτοια προσπάθεια πρέπει να είναι ενωτική, συλλογική και προεχόντως δυναμική

-Αναμφίβολα και «ο Αρτινός εθελοντισμός», ως βασικό ζητούμενο, πρέπει να κατέχει πρωτεύουσα θέση στην όλη προσπάθεια. και επ’ ουδενί να αποτελέσει είδος εν ανεπαρκεία στην Αρτινή κοινωνία(τοπική και διασποράς)

- Οπωσδήποτε όμως, ο ενίοτε κακής ποιότητος «εθελοντισμός»,δεν θα πρέπει να αφήνεται να δρα ανεξέλεγκτα μονοπωλώντας τον συλλογικό αγώνα και ρυμουλκώντας τον στα μη… απάνεμα λιμάνια της προσωπικής ιδιοφέλειας.

Με εκτίμηση

Αντώνης Κολιάτσος

akoliatsos@gmail.com