Γράφει ο Γιάννης Κατσαντώνης *

Αγαπητοί φίλοι, όταν η αδικία επιβεβαιώνεται από τα ίδια τα γεγονότα, τα αντιλαμβάνεσαι αλλά σιωπάς, κάνεις πως δεν βλέπεις, αυτόματα γίνεσαι συνεργός και συνένοχος. Αυτό με απογοητεύει, με τρομάζει, όμως απεχθάνομαι την επιβολή της σιωπής. Εάν η κοινωνία μας δεν αμυνθεί, δεν πρόκειται ποτέ να πληρώσουν οι ένοχοι, έστω κι αν τους ξέρουμε όλοι.

Αγαπητοί φίλοι, στις 22 Νοεμβρίου 2016 στην παραλία της Κορωνησίας, εμφανίστηκε ένα γκρουπ επισκεπτών, συχνό φαινόμενο για τον τόπο μας. Όπως εγώ τουλάχιστον συνηθίζω σε αυτές τις περιπτώσεις, πρώτο μου μέλημα ήταν να τους πλησιάσω, αν χρειαστεί να τους ξεναγήσω και βεβαίως, σε κάθε περίπτωση, να τους παράσχω κάθε δυνατή βοήθεια. Έτσι λοιπόν λειτούργησα και στην προκειμένη περίπτωση. Αφού πλησίασα κοντά αντίκρισα ανάμεσα στο γκρουπ των 15-20 ατόμων και τρία - τέσσερα άτομα γνωστά μου από την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, με επικεφαλής τον αντιπεριφερειάρχη, κ. Βασίλειο Ψαθά. Ο κ. Ψαθάς συνομιλούσε με κάποιους κυρίους, άγνωστους σε μένα, στην Αγγλική γλώσσα. Από υπερβάλλοντα ζήλο, όλως αυθορμήτως, θεώρησα χρέος μου να χαιρετίσω τον κ. Ψαθά, να τον ευχαριστήσω για την τιμή να έρθει στο νησί μας και ασφαλώς να ρωτήσω τί καλό ετοιμάζει για τον τόπο μας. Όταν λοιπόν του έδωσα το χέρι εκείνος αντέδρασε σχεδόν με απέχθεια, με ψυχρότητα, δίνοντάς μου να καταλάβω ότι δεν ήθελε πολλά - πολλά μαζί μου. Αντί απάντησης δέχθηκα από τον κ. αντιπεριφερειάρχη βίαιο σπρώξιμο και μερικές βρισιές.

Δίχως να το καταλάβω βρέθηκα φαρδύς - πλατύς κάτω στο τσιμεντένιο έδαφος, και σαν να μην έφτανε αυτό ανέλαβαν δράση δύο καλογυμνασμένοι νέοι (μπράβοι;). Αυτοί, ως φαίνεται την δουλειά την ήξεραν καλά. με άρπαξαν κακήν - κακώς με προπηλακισμούς, με βρισιές και σηκωτό με απομάκρυναν από τον «Μεγάλο» αρχηγό.

Προσπαθώ να δώσω όσο μου είναι δυνατόν έμφαση στο χιούμορ, αλλά…

Δεν σας κρύβω αγαπητοί φίλοι, πως στη ζωή μου και λόγω του είδους της δουλειάς μου, αλλά και στα 76 μου χρόνια, τέτοια εμπειρία δεν την έζησα ποτέ. Το ότι θα βρεθούν δύο νέοι άνθρωποι να με πετάξουν σαν άδειο σακί υπό το άγριο και άγρυπνο βλέμμα του πρώτου πολίτη του νομού Άρτας, ούτε στο χειρότερο όνειρό μου. Επίσης δεν σας κρύβω ότι το όλο σκηνικό με αιφνιδίασε, με «πλήγωσε», με αηδίασε. Όλα έγιναν τόσο γρήγορα, ανέλπιστα, με κινηματογραφική ταχύτητα, μάλιστα μπροστά στα έκπληκτα μάτια των παρευρισκόμενων, κυρίως των ξένων. Έγινε όπως καμιά φορά βλέπουμε στην τηλεόραση σκηνές βίας, προπηλακισμών και ύβρεων που αρνούμαστε να πιστέψουμε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί και σε εμάς.

Έζησα στα καλά καθούμενα μια ανείπωτη κόλαση με κύριο αφέτη υποκινητή και πρωτεργάτη τον αντιπεριφερειάρχη του νομού Άρτας, Βασίλη Ψαθά. Προσωπικά λυπάμαι. Θα τον ήθελα να πρωτοστατεί αλλού, όπως π.χ. σε έργα και δραστηριότητες που θα έχουν τη γεύση της χαράς και της προόδου, να επιμελείται και να ηγείται εκεί που βρίσκεται η προσφορά να το δρέπει ο άνεργος, ο φτωχός και κάθε αναξιοπαθούντας. Όμως αντί αυτών τί; Ακραίες συμπεριφορές, επικίνδυνες και τραμπούκικες. Δεν περιποιεί τιμή για κανέναν, πολλώ δε μάλλον για σένα. Κύριε Ψαθά: Η βία είναι ακραίο φαινόμενο, που χαρακτηρίζει εκείνα τα άτομα που ξέμειναν επιχειρημάτων άρα και της αυτοκυριαρχίας τους. Σε άλλη περίπτωση την βία χρησιμοποιούν συμμορίες με ψυχολογικά προβλήματα που κυριαρχεί μέσα τους το σύνδρομο της καταστροφής, έχουν τάση προς την εκδίκηση και τον τραμπουκισμό.

Όμως εύλογα γεννάται το ερώτημα: Τί να είναι άραγε αυτό που εξόργισε τον κ. Ψαθά σε σημείο που τον ανάγκασε να με απωθήσει βίαια, σχεδόν σε επίπεδο χειροδικίας; Για πιο λόγο με έριξε βορά στα ατσαλένια μπράτσα των μπράβων του; Μήπως φοβήθηκε το δικό μου σωματικό εκτόπισμα (1,67); Μήπως το νεαρό της ηλικίας μου (σε τέσσερα χρόνια φτάνω τα 80). Ή μήπως μπροστά του αντίκρισε κάποιον αέρινο πρωταθλητή του καράτε; Μακάρι, αλλά τίποτε δεν ισχύει από όλα αυτά. Είμαι ένας παππούς με τέσσερα εγγόνια, με πολύ βεβαρημένη υγεία (δύο εγχειρήσεις καρδιάς), βαριά δουλεμένος με 11.700 βαρέα ένσημα στον δύσκολο και κακοτράχαλο ιδιωτικό τομέα. Αν θέλεις μας λες και εσύ τα δικά σου ένσημα, πόσα και πού.

Όσο για τους νεαρούς μπράβους, έχω να πω ότι τα παιδιά, απλά, έκαναν την δουλειά τους. Πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, αφού γι’ αυτό πληρώνονται. Έχω να δηλώσω ότι και εγώ έχω δύο εγγόνια, παλικάρια, άνεργα. Πιστεύω πως την δουλειά που θα βρούνε - αν βρούνε - εύχομαι να μην πληρώνονται για να προπηλακίζουν παππούδες.

Και τώρα κύριε Ψαθά στο δια ταύτα. Είναι τοις πάσι γνωστό ότι η αλήθεια ποτέ δεν είναι ευπρόσδεκτη, κυρίως από αυτούς που θέλουν με κάθε μέσο να την κρύψουν. Η κυριολεκτικά τυχαία παρουσία μου στο επίμαχο σημείο (λιμάνι) την κατάλληλα στιγμή (παρουσία ξένων) κυριολεκτικά τον αιφνιδίασε. Πίστεψε ίσως ότι εγώ, θα ανέσυρα από το συρτάρι των εμπειριών μου και υπό τον φόβο μήπως τα αναφέρω ενώπιον όλων, κυρίως ενώπιον των ξένων, τον κατέλαβε ίσως πανικός. Για παράδειγμα ο κ. Ψαθάς επέμενε να γίνει το λιμάνι όπως είναι σήμερα κόντρα σε όλους και σε όλα. Αγνόησε την ξεκάθαρη έγγραφη παραδοχή του κ. Μουτζούρη (πρύτανη του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου) σχεδιαστή της αρχικής μελέτης του λιμανιού, που έλεγε: Η κατασκευή του λιμανιού της Κορωνησίας ΔΕΝ είναι συμβατή με τις ειδικές συνθήκες της περιοχής. Επομένως ακατάλληλη για το συγκεκριμένο έργο. Εγώ απ’ την πλευρά μου αντιτάχθηκα, «φώναζα» και προειδοποιούσα για το μάταιο του πράγματος, αλλά και την άσκοπη σπατάλη των δύο εκατομμυρίων ευρώ, περίπου. Με έβριζαν, με προπηλάκιζαν, με απειλούσαν κυρίως με άθλια δημοσιεύματα. Είχα με το μέρος μου την γνώση για τον συγκεκριμένο χώρο, που εκ των πραγμάτων η ίδια η φύση θα απορρίψει ή θα αχρηστεύσει.

Ε, λοιπόν με πίκρα ζω αυτό που απευχόμουν και με τίποτα δεν ήθελα να δικαιωθώ. Δυστυχώς δικαιώθηκε. Όσοι έρχονται τα τελευταία χρόνια στην Κορωνησία, κυρίως το καλοκαίρι, για μπάνια γνωρίζουν καλύτερα παντός άλλου, πως μπάνιο πλέον δεν μπορούν να κάνουν, μόνο εάν και εφόσον σταθούν δεξιά ή αριστερά στην λεωφόρο πριν την Λογαρού. Κι αυτό με ρίσκο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Επίσης ο κ. Ψαθάς ενώ ήταν μπροστά, αγνόησε την βαρύγδουπη παραδοχή του προϊσταμένου του περιφερειάρχη κ. Αλέξανδρου Καχριμάνη, ο οποίος εξέφρασε ακριβώς την ίδια άποψη με εμάς και ασφαλώς με τον κ. Μουτζούρη. Όμως ο κ. Ψαθάς είχε άλλα… σχέδια.

Φαίνεται, αγαπητοί φίλοι, ότι ο κ. Ψαθάς ακόμα δεν έχει καταλάβει τί ζημιά επήλθε στην περιοχή εξαιτίας του. Αντί για παζλ ένθεν και ένθεν του λιμανιού έχει μετατραπεί σε έναν απέραντο λασπότοπο, που επεκτείνεται με γεωμετρική πρόοδο χρόνο με τον χρόνο. Έμαθα επίσης, χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι, ότι το λιμάνι παραδόθηκε. Δηλαδή ποιοι υπέγραψαν και γιατί υπέγραψαν; Μήπως ο κ. Ψαθάς και οι συν αυτώ το κατέχουν; Και εγώ έτσι, για την τιμή των όπλων, αφού γνωρίζω ότι ΔΕΝ ΘΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ, θα παρακαλούσε η περίπτωση της κατασκευής του εν λόγω λιμανιού, καλό θα ήταν να απασχολήσει τους εμπειρογνώμονες και τον ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ.

Γιατί με την πρώτη ματιά εκτιμάται ότι 2.000.000 ευρώ είναι πολλά, ενώ το έργο μοιάζει πολύ λίγο. Ίσως το όραμα του κ. Ψαθά να ήταν μεγαλεπήβολο, που το μικρό δικό μας μυαλό δεν το συλλαμβάνει. Ίσως το προόριζε για τις γενιές που έπονται σαν μια σπουδαία παρακαταθήκη ή παράδειγμα προς αποφυγή ή ακόμα μνημείο ακραίας ματαιοδοξίας.

Πάντως όπως και να είναι, εκεί που οι επισκέπτες έπαιρναν το μπάνιο τους σήμερα τον ίδιο χώρο κοσμούν με την παρουσία τους αδέσποτα σκυλιά.

Κύριε Ψαθά, κείσθε εδώ και τώρα να δώσετε εξηγήσεις γιατί η απόφαση για το λιμάνι της Κορωνησίας ήταν εγκληματική. Επομένως οι λεονταρισμοί δεν ωφελούν αλλά ούτε αναστρέφουν την καταστροφή. Κατά την δική μου γνώμη η κάθε σας επίσκεψη στην Κορωνησία εκλαμβάνεται ως καταχρηστική και προκλητική. Επομένως εκείνος που ευθύνεται για το έγκλημα δεν εκφωνεί ποτέ επικήδειο. Αλλιώς περισσεύει το θράσος και η υποκρισία.

Ευχαριστώ.

ΥΓ. Αλήθεια ο Φορέας Διαχείρισης που είναι σε όλα αυτά;

* Ο Γιάννης Κατσαντώνης είναι πρώην πρόεδρος της Κορωνησίας