Δεν μπορώ να ξεχάσω τις στιγμές αποχαιρετισμού μελών οικογενειών του τόπου μου, ανήμερα το Πάσχα, που έφευγαν για την Αυστραλία. Οι περισσότεροι δεν επέστρεψαν ποτέ πίσω, δεν συναντήθηκαν ξανά με τα αγαπημένα τους πρόσωπα και άφησαν την τελευταία τους πνοή στη μακρινή Αυστραλία…

Ωστόσο, από εκείνους που έφυγαν για την Ευρώπη, ιδίως για τη Γερμανία, ένα μεγάλο ποσοστό επέστρεψε! Οι υπόλοιποι χάρη στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί μπορούν εύκολα και επισκέπτονται μαζί με τα παιδιά τους, τους τόπους από τους οποίους ξεκίνησαν.

Όλοι οι Ηπειρώτες, όπου κι αν βρέθηκαν στο εξωτερικό, οργανώθηκαν σε Συλλόγους για να διατηρήσουν τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις τους. Δεν ξέχασαν ούτε στιγμή την προγονική γη τους, διατήρησαν άσβεστη τη νοσταλγία, τη φλόγα της επιστροφής και τους στενούς δεσμούς με τη γενέτειρά τους.

Στο εσωτερικό η συμμετοχή των απόδημων, σε κοινότητες και Συλλόγους έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην μη αλλοίωση της ταυτότητάς τους και σε συνδυασμό με τις εκεί εκκλησίες, ενίσχυσε το εθνικό τους φρόνημα και την αγάπη τους για την πατρίδα, γεγονός που προκαλεί πολλές φορές τον θαυμασμό μας. Αυτό το ζούμε με τις δράσεις των Ελλήνων ομογενών της Αμερικής, της Αυστραλίας, του Καναδά, μακρινές χώρες, όπου οι εθνικές επέτειοι γιορτάζονται με μεγαλειώδη τρόπο και όπου η προάσπιση των εθνικών, ελληνικών συμφερόντων είναι ένθερμη. Στο εσωτερικό, πολλοί είναι οι λόγοι που οδήγησαν στη μετακίνηση του πληθυσμού της υπαίθρου προς τις μεγάλες πόλεις, ιδιώτης στην Αθήνα, με αποτέλεσμα την ερήμωση των χωριών μας. Μόνο από το δικό μου χωριό καταγωγής βρίσκονται σήμερα μονίμως εγκατεστημένοι στο λεκανοπέδιο της Αττικής πάνω από 1.000 άτομα!

Τα πρώτα χρόνια, οι καταγόμενοι από κάθε χωριό ξεχωριστά, συγκροτούσαν τις λεγόμενες «Αδελφότητες». Οι Διοικήσεις των Αδελφοτήτων ήταν σχεδόν μόνιμες, από πρόσωπα κοινής αποδοχής, που έχαιραν μεγάλου σεβασμού και εκτιμήσεως.

Στόχο είχαν την διατήρηση των ηθών, των εθίμων και των παραδόσεων, τη στενή επαφή των συγχωριανών, τη γνωριμία των απογόνων τους για ευνόητους λόγους, καθώς και την συγκέντρωση χρημάτων, μέσω εκδηλώσεων για την κατασκευή έργων στα ενίοτε ξεχασμένα χωριά τους… Επίσης, συχνά οι «Αδελφότητες» μεριμνούσαν για ομαδικές μετακινήσεις με λεωφορεία για το εκάστοτε χωριό, ώστε να μη λείπει κανείς από τα παραδοσιακά γλέντια σε κάθε τοπική γιορτή, το Πάσχα και τον Δεκαπενταύγουστο!

Σήμερα, τα παλαιά δεδομένα έχουν αλλάξει, όπως τα οδικά δίκτυα, τα μέσα μεταφοράς, οι επικοινωνίες και οι οργανωτικές κρατικές δομές, με αποτέλεσμα την δημιουργία σύγχρονων οργανώσεων αποδήμων κατά Δήμους, όπου συναντώνται καταγόμενοι από πολλές διοικητικές περιφέρειες όπως ο Σύνδεσμος ηπειρωτών Ζωγράφου, που εκπροσωπεί επάξια τον ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό συμπατριωτών μας που διαμένει εντός των ορίων του Δήμου μας και από τους τέσσερις νομούς της Ηπείρου.

Όλες αυτές οι μορφές οργάνωσης παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην διατήρηση της παράδοσης, της επαφής μας με την ιδιαίτερη πατρίδα μας και στην ενίσχυση της αγάπης μας για εκείνη. Σήμερα ο ρόλος τους είναι πιο απαιτητικός από ποτέ, διότι η μεγάλη πρόκληση, στην οποία πρέπει να ανταποκριθούν είναι να προσελκύσουν το ενδιαφέρον όχι μόνο των μεγαλύτερων που έζησαν στην Ήπειρο και την θυμούνται, αλλά και των νέων, των μικρών παιδιών που γεννήθηκαν και ζουν μακριά της.

Όλοι μας παρακολουθήσαμε τόσο τις παρελάσεις του Συνδέσμου Ηπειρωτών Ζωγράφου για τις εθνικές μας επετείου, όσο και την εντυπωσιακή εμφάνισή του στο «Φεστιβάλ Γεύσεων και Παραδοσιακής Μουσικής» του Δήμου μας, με τα πολυπληθή χορευτικά του τμήματα και την χορωδία του, με την αθρόα συμμετοχή των παλαιών αλλά και των νεώτερων σε ηλικία μελών του!

Όλοι μαζί με σύμμαχο τη νέα γενιά, θα κρατήσουμε ζωντανή την ιστορική μνήμη και θα διασώσουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά, τον πλούτο της Ηπείρου! Όλοι οι Ηπειρώτες της περιοχής του Δήμου Ζωγράφου οφείλουμε να σταθούμε αρωγοί στο έργο του Συνδέσμου και να τον συνδράμουμε ενεργά με την εγγραφή μας σε αυτόν, να παίρνουμε μέρος σε όλες τις δραστηριότητές του, να αναγνωρίζουμε τις καταβαλλόμενες προσπάθειες και να συγχαίρουμε τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και τους συνεργάτες του για τις προσπάθειές τους, για τον χρόνο και την ενέργεια που διαθέτουν ανιδιοτελώς για την επίτευξη των στόχων του.

Να μην επιτρέψουμε ποτέ το μικρόβιο της διχόνοιας να δηλητηριάσει τις μεταξύ μας σχέσεις και την ομαλή πορεία του Συνδέσμου. Σας ευχαριστώ θερμά, Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά».