Άκουγα πάντα από Έλληνες συμπατριώτες μας που ζητούσαν τη συμβουλή του για θέματα μεταφράσεων, φορολογικά ή συνταξιοδοτικά να μιλούν με πολύ αγάπη για τον Νικόλαο, που τον αισθάνονταν ως ένα δικό τους άνθρωπο και του είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη και τον συμβουλεύονταν ακόμη και για νομικά θέματα. Ιδίως τα πρώτα χρόνια της μετανάστευσης των Ελλήνων συμπατριωτών μας στάθηκε με σεβασμό και αγάπη στο πλευρό τους, διότι είχε μια συγκεκριμένη φιλοσοφία και στάση ζωής.

Το 2020 εκδόθηκε από το ίδρυμα Rosa Luxemburg το βιβλίο με τον τίτλο "Η μακρά πορεία της μετανάστευσης" όπου σκιαγραφείται η ζωή των πρώτων μεταναστών στη Γερμανία. Στον τόμο αυτό γίνεται αναφορά και στη ζωή και το έργο του μακαρίτη Νικολάου, από την συγγραφέα Ιωάννα Μάμαλη, η οποία γράφει τα εξής.

Υπήρχαν στη δεκαετία 1960 και 1970 όμως και διερμηνείς που ήθελαν να βοηθήσουν τους μετανάστες. Ένας από αυτούς ήταν ο Νικόλαος Κάβουρας, ο οποίος, με συμβουλές και δράση συμπαραστέκονταν τους απλούς ανθρώπους στο Μόναχο, ακόμη και στον ελεύθερο χρόνο του. Στα πρώτα χρόνια της μετανάστευσης υπήρχαν μετανάστες που δεν είχαν καθόλου ή είχαν περιορισμένη εκπαίδευση και απλά δεν γνώριζαν δυνατότητες βοήθειας ή δεν ήταν σε θέση να τις αξιολογήσουν επειδή δεν γνώριζαν γερμανικά. Πολλοί δεν μπορούσαν καν να διαβάσουν τη σύμβαση εργασίας τους, παρόλο που ήταν απαραίτητη διότι συνδεόταν επίσης και με το θέμα της διαμονής τους και των οικογενειών τους στο Μόναχο. Έπρεπε να βασίζονται σε μεσάζοντες που δεν είχαν πάντα καλές προθέσεις. Δεν υπήρχαν τότε άλλες επιλογές, όπως σήμερα. Εκεί ο κ. Κάβουρας, ως επιχειρηματίας, άδραξε την ευκαιρία. Σε αντίθεση με άλλους, είχε το πλεονέκτημα της εκπαίδευσης για την απόκτηση καλής γνώσης της γερμανικής γλώσσας. Αλλά ήθελε επίσης να βοηθήσει τους ανθρώπους που, όπως και αυτός, προέρχονταν από ταπεινό οικογενειακό περιβάλλον, από φτωχές οικογένειες και ήθελαν να χτίσουν κάτι για τον εαυτό τους. Τελικά, αυτό ήταν πιο σημαντικό γι' αυτόν από το να ασχοληθεί με τις εισαγωγές και το εμπόριο που είχε επιδιώξει στην αρχή.

Στα θέματα της Εκκλησίας μας στο Μόναχο στάθηκε στο πλευρό της Μητρόπολης Γερμανίας και βοήθησε με κάθε τρόπο το κοινωνικό και πολιτιστικό της έργο και στις τρεις Ενορίες μας. Επίσης συνέδραμε οικονομικά στην αγιογράφηση του ναού μας, όπου σήμερα τελούμε την νεκρώσιμη ακολουθία με την μεγάλη αγιογραφική παράσταση της Ψηλάφησης του Θωμά.

Η όλως τυχαία επιλογή εκ μέρους του του θέματος αυτού ψυχογραφεί και τον χαρακτήρα του μακαριστού Νικολάου. Ο απόστολος Θωμάς, ως γνωστό, δεν πίστεψε από την αρχή το ότι ο Χριστός αναστήθηκε και είπε ότι πρέπει να τον δω προσωπικά και να βάλω το χέρι μου στα σημάδια των σταυρωμένων χεριών του και στην πλευρά του. Έτσι ήταν και ο Νικόλαος. Ήθελε να κάνει πρώτα ακριβή έρευνα και να έχει προσωπική γνώση και εμπειρία για τα διάφορα θέματα και μετά αφοσιώνονταν με τον ιδιαίτερο ζήλο για την επίλυσή τους.