Στο 3% ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη τον Απρίλιο – Άνοδος στο 4,6% στην Ελλάδα
CRM: Ψηφιακή Δικαιοσύνη και Government Cloud διαμορφώνουν το νέο πρόσωπο του Δημοσίου
HELLENiQ ENERGY: Επενδύει στη νέα γενιά με το θερινό Πρόγραμμα πρακτικής άσκησης «Empowering Interns»
Σημαντικές διακρίσεις για σχολεία της Άρτας στον τελικό του Πανελλήνιου Διαγωνισμού STEM 2026
Συνέντευξη της Ζέτας Κουντούρη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη
1η Πανελλαδική Ημερίδα Διευθυντών/-τριών Εργαστηριακών Κέντρων στο Επιμελητήριο Άρτας

Τάραξαν την τοπική κοινωνία όλα όσα μας δήλωσε ο Περιφερειάρχης Ηπείρου, Αλέξανδρος Καχριμάνης, για το τί ακριβώς διαδραματίστηκε πριν από δύο χρόνια μεταξύ του ιδίου, της τότε Κοσμήτορος της σχολής κας Ζουμπούλη και του Δημάρχου Αρταίων, Χρήστου Τσιρογιάννη, σχετικά με το αίτημα της κας Ζουμπούλη να βρεθεί κτίριο για να πραγματοποιούνται τα μαθήματα της σχολής. Η τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί του ήταν άκρως αποκαλυπτική, και με κομβικό σημείο αυτής το ότι ο Περιφερειάρχης ακόμη περιμένει απάντηση από τον κ. Τσιρογιάννη, δύο χρόνια μετά, ενώ στον απόηχο της επικοινωνίας μας αυτής, η Περιφέρεια Ηπείρου με δελτίο τύπου προς τα ΜΜΕ τονίζει ότι ακόμη είναι ανοιχτή, είναι σε ισχύ δηλαδή, η πρόταση της Περιφέρειας! Προς το παρόν όμως, ο Δήμος Αρταίων δεν έχει αποστείλει στα ΜΜΕ κάποιο δελτίο τύπου αναφορικά με το θέμα, αλλά ούτε και ο Δήμαρχος Αρταίων έχει προβεί σε δηλώσεις…
Εμείς θα δώσουμε τώρα το λόγο στους ίδιους τους φοιτητές, να μας εκφράσουν τα προβλήματα που βιώνουν οι ίδιοι στην καθημερινότητά τους, διότι καλό είναι να μιλούν οι φορείς για αυτά και να ψάχνουν λύσεις, όμως κανένας άλλος δεν μπορεί να περιγράψει καλύτερα μια κατάσταση από τον ίδιο που τη ζει! Επισκεφτήκαμε λοιπόν το campus και συνομιλήσαμε με αρκετούς σπουδαστές, θα μας επιτρέψετε να διατηρήσουμε την ανωνυμία τους, παρόλο που υπάρχουν καταγεγραμμένες οι δηλώσεις τους στα αρχεία μας, για το λόγο ότι οι ίδιοι -με την προβολή που έχει πάρει το θέμα – φοβούνται μην τυχόν στοχοποιηθούν από φορείς ή καθηγητές. Σεβόμαστε λοιπόν την επιθυμία τους, μιας που στόχος της έρευνας αυτής είναι ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ ΑΛΗΘΕΙΕΣ, αλήθειες που μπορεί δυστυχώς κάποιους να τους ενοχλήσουν… Σας παραθέτουμε λοιπόν τις δηλώσεις από μια πληθώρα σπουδαστών που συναντήσαμε στο campus.
“Δεν έχουμε αίθουσες και πρέπει με τα όργανα στον ώμο να μετακινούμαστε από τη μια πλευρά του campus στην άλλη, ευτυχώς όχι σε καθημερινή βάση, αλλά όλο αυτό δείχνει ότι δεν υπάρχει μια καλή οργάνωση”.
“Οι αίθουσες στο campus θα έπρεπε να έχουν κάποιες προδιαγραφές, τις οποίες διαπιστώνουμε εμείς οι φοιτητές ότι δεν τις έχουν… Για παράδειγμα, έχουμε κάποιες αίθουσες μελέτης, στις οποίες όταν παίζουμε μουσική, όργανα, τότε “τρίζουν τα ταβάνια”…! Δεν έχουν ηχομόνωση, δεν έχουν καν το υλικό στους τοίχους που έχουν οι απλές αίθουσες των ωδείων!”
“Έχουμε προβλήματα με την Εστία. Τα δωμάτια είναι λίγα, δεν φτάνουν για όλους… Ενώ η θέρμανση είναι λιγοστή, δεν μπορούμε να ζεσταθούμε. Η θέρμανση είναι λίγη και μέσα στις αίθουσες. Ξέρω ότι λόγω πανδημίας, όπως όλα τα σχολεία, είχαμε κι εμείς τα παράθυρα ανοιχτά, αλλά εμείς κάναμε μάθημα με σκουφιά και παλτό, δεν ξέρω κατά πόσο φυσιολογικό είναι αυτό, να είμαστε μέσα στο μάθημα όλη την ώρα με σκουφιά και κασκόλ!”.
“Υπάρχουν ελλείψεις σε εξοπλισμό, δεν έχουμε αρκετά όργανα, όχι τουλάχιστον τόσα όσα απαιτούνται για μια σχολή Μουσικών Σπουδών!”
“Έχουμε διάφορα προβλήματα με τις υποδομές, και στη δική μας σχολή, αλλά και στο σύνολο του campus. Δεν υπάρχει φωτισμός το βράδυ, με αποτέλεσμα να νιώθουμε ανασφάλεια και κίνδυνο περιμένοντας το λεωφορείο όταν πια έχει σκοτεινιάσει”.
“Έχουμε πρόβλημα με τη συγκοινωνία, με τα λεωφορεία. Όταν το λεωφορείο φεύγει, και δεν το προλάβουμε γιατί το μάθημά μας τελειώνει λίγο αργότερα, εμείς είμαστε αναγκασμένοι να περιμένουμε μετά μια ολόκληρη ώρα μέχρι να έρθει το επόμενο λεωφορείο. Με τα λεωφορεία έχουμε τεράστιο πρόβλημα, πέρα από το κόστος του εισιτηρίου που νιώθουμε ότι είναι μεγάλο, αν τυχόν χάσουμε το λεωφορείο, τότε μένουμε αποκλεισμένοι στο campus περιμένοντας το επόμενο λεωφορείο να φτάσει μετά από πολλή ώρα ή αναγκαζόμαστε να καλέσουμε ταξί από την Άρτα, γεγονός που μας επιβαρύνει πολύ οικονομικά”.
Και πέρα από όλα αυτά τα προβλήματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω, οι φοιτητές αναδεικνύουν και νέα προβλήματα, που προκλήθηκαν από την ενσωμάτωση του ΤΕΙ Ηπείρου στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Συγκεκριμένα, αναφέρουν:
“Μέχρι πρότινος, το Τμήμα ήταν Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής είχε μια ταυτότητα, ένα μοναδικό χαρακτηριστικό που το έκανε μοναδικό σε όλη την Ελλάδα, το ότι μάθαινες λαϊκή και παραδοσιακή μουσική, γι’ αυτό και το επέλεγαν πολλοί υποψήφιοι φοιτητές από όλη τη χώρα. Τώρα όμως, που έγινε Τμήμα Μουσικών Σπουδών γίνεται προσπάθεια να ενταχθούν σε αυτό κι άλλα ιδιώματα, όπως η κλασσική μουσική, όμως όλα αυτά έγιναν λίγο ανοργάνωτα, πολύ απότομα, η μετάβαση αυτή δεν ήταν ομαλή και τις συνέπειες της μετάβασης αυτής από ΤΕΙ σε Πανεπιστήμιο τις υφιστάμεθα όλοι, παλιοί και νέοι σπουδαστές. Και αν πρέπει να μιλήσουμε ειλικρινά, τότε οφείλουμε να πούμε ότι αν θέλει η Άρτα ένα ολοκληρωμένο Τμήμα Μουσικών Σπουδών, τότε απαιτούνται χώροι και πόροι!”.
“Από τη μέρα που ανακοινώθηκε ότι το ΤΕΙ Ηπείρου αναβαθμίζεται και ενσωματώνεται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ξέρετε τί συνέβη; Ενώ δεν συνέβη καμία θετική αλλαγή για αναβάθμιση της φοιτητικής ζωής των σπουδαστών, ούτε κάποια θετική αλλαγή σχετικά με τη φοίτηση των φοιτητών, αυτό που άλλαξε ήταν μόνο τα ενοίκια!!! Ενώ πριν βρίσκαμε σπίτι και με διακόσια ευρώ εδώ στην Άρτα, τώρα οι τιμές έχουν ανέβει απότομα και σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν και το διπλάσιο της τιμής που είχαν πριν λίγα χρόνια”.
Κλείνοντας, θα αναφέρω δύο δηλώσεις φοιτητών που με συγκλόνισαν, διότι μέσα τους περικλείουν την απογοήτευση και τη θλίψη που νιώθουν κάποιοι φοιτητές εδώ στην Άρτα, γεγονός που ως τοπική κοινωνία πρέπει να μας λυπεί… Οι φοιτητές έρχονται στην πόλη μας με όνειρα, όμως η πραγματικότητα τους γειώνει συχνά… Μάλιστα, χαρακτηριστικά μου είπαν ότι δεν πειράζει που η Άρτα είναι μικρή πόλη, χωρίς πολλές ευκαιρίες για τους ίδιους να ζήσουν και να χαρούν τη φοιτητική ζωή που ονειρεύονται από μικροί, αλλά τους πειράζει που πολλές φορές δεν τους παρέχονται ούτε τα στοιχειώδη για να έχουν μια όμορφη φοιτητική ζωή, για να έχουν μια όμορφη φοίτηση εδώ στην Άρτα.
“Όταν μια πόλη και μια κοινωνία θέλει να κρατήσει ένα Πανεπιστήμιο, τότε πρέπει να ΕΠΕΝΔΥΣΕΙ σε αυτό!”
“Αυτό που μας ενδιαφέρει ως φοιτητές είναι να έχουμε μια ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΦΟΙΤΗΣΗ εδώ στην Άρτα, κάτι που αισθανόμαστε ότι ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ!!!”
Μετά από αυτήν την τελευταία δήλωση, θα πω μόνο ότι τα λόγια … είναι περιττά! Οι ίδιοι οι φοιτητές μας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου… Τα συμπεράσματα… δικά σας!
