Γεια σου φίλε,

Λοιπόν να σου πω τις σκέψεις μου για το μέλλον της χώρας. Προσωπικά χαίρομαι για τις επιρροές που έχω σαν Έλληνας, από τις αρχαίες ανατολικές χώρες αλλά και από ορισμένες δυτικές. Το προτέρημα αυτό όμως έρχεται και με μια δυσκολία, τη δυσκολία του να βρίσκεσαι πάντα σε σταυροδρόμι και να πρέπει να διαχειρίζεσαι την κίνηση από όλες τις πλευρές.

Τέλος πάντων, τα πράγματα είναι απλά, με αυτό που καταλαβαίνω εγώ. Έχει γίνει αντιληπτό πλέον το οικονομικό αδιέξοδο από τις προτάσεις των δανειστών και η χώρα πλέον είναι ενημερωμένη για την επιλογή που πρέπει να κάνει, δηλαδή την οικονομική κατοχή για ένα διάστημα ή την έξοδο από το ευρώ μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Εγώ είμαι με το δεύτερο γιατί έχουμε τη δυνατότητα να υποτιμήσουμε το νόμισμά μας και όχι να κάνουμε εσωτερική υποτίμηση μέσα στο ευρώ. Και εξηγούμαι, κυκλοφορεί το παραμύθι για επιστροφή στη δραχμή. Μια ερώτηση, γιατί να μην κάνουμε ένα νόμισμα με ισοτιμία 1/1 με το ευρώ και να το υποτιμήσουμε 70%; Δεν είμαι οικονομολόγος, απλά μια υπόθεση κάνω. Δεν θα γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί; Βέβαια θα αναγκαστούμε να φτιάχνουμε δικά μας κινητά, οικιακές συσκευές κ.λ.π. Αλλά πιστεύω πως θα έρθουν όλο και περισσότερες εταιρείες λόγω του ανθρώπινου δυναμικού. Και σε ότι με αφορά, ας μην πάω στο Βερολίνο για διακοπές, ας πάω στην Έδεσσα που δεν έχω πάει. Δουλεύοντας ανεβαίνουμε.

Οπότε, για εμένα το παιχνίδι με τους δανειστές είναι το δίλημμα του φυλακισμένου και η καλύτερη ισορροπία είναι να ομολογήσουν και οι δύο τα λάθη τους και να οδηγηθούν σε λύσεις φιλικής αποχώρησης ΜΟΝΟ από την ευρωζώνη.

Αυτά φίλε μου!