Ο LeCun είναι κατηγορηματικός: οι επικεφαλής των εταιρειών AI δεν είναι οι κατάλληλοι άνθρωποι για να μιλήσουν για τις επιπτώσεις της τεχνολογίας στην εργασία.

Όπως εξηγεί, έχουν άμεσο συμφέρον να υπερβάλλουν για τις δυνατότητες των προϊόντων τους. «Μην τους ακούτε», λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι ζητήματα όπως η απασχόληση πρέπει να αξιολογούνται από οικονομολόγους και όχι από επιχειρηματίες.

Παρά την πρόοδο, σημειώνει ότι τα σημερινά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης εξακολουθούν να υστερούν σημαντικά στη λογική σκέψη και την κατανόηση. Η μετάβαση σε επίπεδο ανθρώπινης νοημοσύνης, εκτιμά, δεν είναι κάτι που θα συμβεί σύντομα.

«Ναι» στο πανεπιστήμιο
Σε αντίθεση με τη διάχυτη ανησυχία ότι η εκπαίδευση θα χάσει την αξία της, ο LeCun υποστηρίζει το ακριβώς αντίθετο: τα ανώτερα πτυχία θα γίνουν ακόμη πιο σημαντικά.

Η τεχνητή νοημοσύνη, λέει, θα αυξήσει τη ζήτηση για ανθρώπους με κριτική σκέψη και βαθιά γνώση. Προτρέπει τους νέους να επιλέγουν σπουδές «με μεγάλη διάρκεια ζωής», προτείνοντας πεδία όπως η φυσική και η ηλεκτρολόγος μηχανική.

Ο ισχυρισμός ότι το AI θα «σβήσει» το 20% των θέσεων εργασίας είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, «απλώς παράλογο». Όπως σε κάθε τεχνολογική επανάσταση, κάποιες δουλειές θα χαθούν, αλλά νέες θα δημιουργηθούν.

Υπενθυμίζει ότι ιστορικά χρειάζονται περίπου 15 χρόνια για να αποδώσουν οι νέες τεχνολογίες τα αναμενόμενα οφέλη στην παραγωγικότητα, άρα οι αλλαγές δεν θα είναι ούτε άμεσες ούτε απόλυτες.

Η μεγάλη αλλαγή, σύμφωνα με τον LeCun, θα είναι στον τρόπο που δουλεύουμε. Οι εργαζόμενοι θα κληθούν να διαχειρίζονται «πράκτορες» τεχνητής νοημοσύνης αντί για ανθρώπινες ομάδες.

Αυτό σημαίνει ότι θα αποκτήσουν μεγαλύτερη σημασία οι δεξιότητες στρατηγικής και κατεύθυνσης, ενώ η παραδοσιακή διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού θα υποχωρήσει. «Αν το προσωπικό σου είναι ένα σύνολο συστημάτων AI, τότε χρειάζεσαι διαφορετικού τύπου δεξιότητες», εξηγεί.

Την ίδια στιγμή, εκτιμά ότι το AI μπορεί να μειώσει τα χάσματα δεξιοτήτων: οι λιγότερο έμπειροι εργαζόμενοι θα βελτιωθούν πιο γρήγορα, ενώ οι κορυφαίοι ίσως δουν μικρότερα οφέλη.

Σε αντίθεση με την κυρίαρχη ρητορική, ο LeCun θεωρεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί μια εντελώς νέα κατηγορία κινδύνου. «Δεν υπάρχει κάτι ποιοτικά διαφορετικό από τις προηγούμενες τεχνολογικές επαναστάσεις», υποστηρίζει. «Είναι απλώς ένα ακόμη σύνολο εργαλείων που μας κάνει πιο αποδοτικούς».
Ανάμεσα στην καταστροφολογία και τον υπερενθουσιασμό, η πραγματικότητα πιθανότατα βρίσκεται κάπου στη μέση. Και, όπως προειδοποιεί ο Yann LeCun, οι μεγαλύτερες αποφάσεις για το μέλλον δεν πρέπει να βασίζονται σε υπερβολές — αλλά σε ψυχραιμία και κατανόηση της τεχνολογίας.