«Τι κέρδισαν;», «τι μένει μετά από όλο αυτόν τον ξεσηκωμό;». Τέτοια ερωτήματα συζητιούνται αυτές τις μέρες, τόσο στους κόλπους των αγροτών όσο και σε τμήματα των εργαζομένων, φωτίζοντας αντικειμενικά και το «τι κάνουμε από δω και πέρα»: Το πώς πρέπει να οργανωθεί η πάλη, σε ποια κατεύθυνση, ποια στοιχεία να ενισχυθούν κ.λπ.

Άλλωστε, το αποτέλεσμα ενός αγώνα όπως των αγροτών δεν μετριέται στενά με το «πόσα πήραν στο χέρι». Οι ίδιοι το ξέρουν καλά, γι' αυτό επιστρέφουν με ψηλά το κεφάλι από τα μπλόκα, κρατώντας τις σπουδαίες παρακαταθήκες του ξεσηκωμού τους, που θα σημαδεύουν από δω και πέρα τις επόμενες φάσεις της διεκδίκησης. Κρατώντας ότι βγαίνουν πιο ισχυροί, περισσότερο ενωμένοι, με καλύτερα στηρίγματα και ερείσματα στον λαό. Από την άλλη η πολιτική της κυβέρνησης, της ΚΑΠ της ΕΕ, βγαίνει πιο εκτεθειμένη σε ευρύτερα τμήματα αγροτών, συνολικά του λαού.

Αυτό είναι και το πρώτο κατόρθωμα αυτού του μεγάλου αγώνα: Αποκάλυψε με τον πιο χειροπιαστό τρόπο ότι απέναντι στους βιοπαλαιστές δεν στέκεται απλά μια «ασυνεπής» κυβέρνηση. Το πρόβλημα δεν είναι ένας «ανίκανος υπουργός», που τάχα «δεν γνωρίζει τα προβλήματα», ή ένας «πρωθυπουργός που δεν καταλαβαίνει», αλλά το αντίθετο: Είναι μια κυβέρνηση που σε συνέχεια των προηγούμενων ξέρει καλά ποια πολιτική εφαρμόζει, είναι απόλυτα συνεπής με τη στρατηγική θωράκισης του κεφαλαίου, την Κοινή Αγροτική Πολιτικής (ΚΑΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης!