Γράφει ο Δημήτρης Χαμπίπης*
Βασική ευθύνη μιας ευνομούμενης πολιτείας σύμφωνα και με τις επιταγές του Συντάγματος είναι η δημιουργία των συνθηκών, των όρων και των προϋποθέσεων για την απόκτηση χωρίς διακρίσεις, ανάμεσα σε πολίτες και κοινωνικές ομάδες, εισοδήματος που θα ικανοποιεί τις βασικές βιοτικές ανάγκες και θα συμβάλλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής όλων.
Σήμερα 1η Οκτώβρη είναι η παγκόσμια ημέρα των γηρατειών. Των υπερηλίκων συνανθρώπων μας που το μόνο πρόβλημα είναι ότι κουβαλούν στην πλάτη τους μια ανεκτίμητης αξίας πείρα ζωής και που κάθε ελληνική οικογένεια έχει στη σύνθεσή της ένα τουλάχιστον μέλος αυτής της κατηγορίας.
Δεν πρόκειται για απόμαχους της ζωής όπως αρέσκονται να τους αποκαλούν κάποιοι, αλλά για ενεργούς πολίτες που συμμετέχουν ισότιμα στο κοινωνικό γίγνεσθαι και που δικαιούνται την ιδιαίτερη φροντίδα της πολιτείας και τη διευκόλυνση στην πρόσβασή τους σε κοινωνικές, πολιτιστικές και ψυχαγωγικές υπηρεσίες.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου δύο ημέρες πριν τον εκλογικό θρίαμβο του 1981 στην Πλατεία Συντάγματος είχε μιλήσει για τα ‘’περήφανα γηρατειά’’.
Για αυτούς που με τους αγώνες, τις θυσίες και τα ορατά σημάδια μας παραδίδουν μια Ελλάδα Ελεύθερη, Δημοκρατική και με πολύ γερά θεμέλια πάνω στα οποία έχουμε χρέος να εργασθούμε, να βάλει ο κάθε ένας το δικό του λιθαράκι και να κτίσουμε μια νέα εύρωστη, δυνατή και ισχυρή Ελλάδα.
Και άρχισε να εφαρμόζεται τότε μια πολιτική που στόχευε στην ηθική και υλική αναγνώριση των ‘’περήφανων γηρατειών’’.
Σε οκτώ χρόνια μέχρι το 1988 δεκαπλασιάστηκαν οι κατώτατες συντάξεις του Ι.Κ.Α, αφού από 7.000 δρχ. έγιναν 70.000 δρχ.
Καθιερώθηκε η δωρεάν Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, Κέντρα Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων (Κ.Α.Π.Η) σε όλη το χώρα, Λέσχες Υπερηλίκων, παραθεριστικά προγράμματα για υπερήλικες σε κατασκηνώσεις, δωρεάν κοινωνικός τουρισμός, διακοπές σε λουτροπόλεις και περιοχές με ιαματικές και θεραπευτικές υποδομές.
Υλοποιήθηκαν προγράμματα πρόσβασης και συμμετοχής σε πολιτιστικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις, όπως δωρεάν εισιτήρια για θέατρα, συναυλίες κ.λ.π.
Με τα πρώτα σημάδια της παγκοσμιοποίησης στις αρχές της δεκαετίας του 1990 άρχισε η αντίστροφη μέτρηση.
Οι εκφραστές των συμφερόντων της πλουτοκρατίας έχουν ιδεολογική αντίθεση με τους συνταξιούχους.
Με πολύ κυνικό τρόπο ο αρχιερέας της παγκοσμιοποίησης στη χώρα μας Κων/νος Μητσοτάκης είχε δηλώσει δημόσια το 1990 ότι ‘’Διογκώθηκαν τα ελλείμματα του ΙΚΑ γιατί το ΠΑΣΟΚ έδωσε υπερβολικές αυξήσεις στους συνταξιούχους’’. Και άρχισε από τότε μια πρωτόγνωρη επίθεση ενάντια στη μεγάλη, αλλά αρκετά αδύναμη κοινωνική ομάδα των υπερηλίκων με στόχο να αποβληθούν από το κοινωνικό γίγνεσθαι, να περιθωριοποιηθούν και να τεθούν ως άχρηστοι εκτός των τειχών.
Με την διαχρονική απομείωση του ύψους των συντάξεων που κορυφώθηκε με τον απάνθρωπο νόμο Κατρούγκαλου, την υποχρεωτική εισφορά στην αγορά των φαρμάκων, την υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών με την συγχώνευση, την κατάργηση οργανισμών και την ενθάρρυνση της ίδρυσης ιδιωτικών επιχειρήσεων οι οποίες λειτουργούν στη λογική ‘’οι έχοντες να πληρώσουν θα απολαμβάνουν τις ανάλογες κοινωνικές υπηρεσίες’’ σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα ακύρωσαν στην πράξη όλα όσα ο Αντρέας Παπανδρέου θέσπισε στην ανθρωποκεντρικής διάστασης πολιτική του για τους συνταξιούχους.
Με την ίδια φιλοσοφία και η σημερινή κυβέρνηση δίνοντας υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα αδιαφορεί για την αδυναμία πλέον επιβίωσης με αξιοπρεπείς συνθήκες και ταυτόχρονα βεβηλώνει την γεμάτη πόνο, πίκρες και ιδρώτα πορεία ζωής τους με δημόσιες προκλήσεις του τύπου «όποιος δεν μπορεί να μετατρέψει τον καυστήρα σε πετρέλαιο θέρμανσης πεθαίνει».
Μιλούν για αυξήσεις ελεημοσύνης του 6% μετά από 12 ζοφερά χρόνια που όμως για την συντριπτική πλειοψηφία των συνταξιούχων (πάνω από 60%) είναι μηδενική λόγω προσωπικής διαφοράς ελέω νόμου Κατρούγκαλου.
Παραποιώντας παντελώς την έννοια του όρου ‘’μεταρρύθμιση’’ εξαγγέλλουν αλλαγές στο συνταξιοδοτικό, αλλά με απειλές για αυξήσεις των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 70 χρόνια και για μειώσεις στο ύψος των συντάξεων προκειμένου να είναι βιώσιμο το σύστημα. Πολιτικές που αναμένεται να συμβάλλουν στη σημαντική απομείωση του προσδόκιμου ζωής που σήμερα προσδιορίζεται για τη χώρα μας στα 81 χρόνια.
Η επιδοματικού τύπου προσέγγιση κυρίως στο πετρέλαιο θέρμανσης δεν είναι τίποτε άλλο παρά ασπιρίνη στον κατάκοιτο συνταξιούχο που ψυχορραγεί.
Διερωτάται κανείς πως θα κοιτάζει στα μάτια ο σημερινός πρωθυπουργός τα ‘’δύσμοιρα γηρατειά’’ και τι μήνυμα θα τους απευθύνει στη δική τους παγκόσμια ημέρα. Μήπως μεταθέσει τις υποσχέσεις για καλύτερη ζωή στο απώτερο μέλλον τότε που πολλοί ίσως να μην υπάρχουν;
Μήπως αντί για υλοποίηση των υποσχέσεών τους απευθύνει πάλι λόγια παρηγοριάς, συμπόνιας και οίκτου; Στην άγρια δύση σκοτώνουν τ΄ άλογα όταν γεράσουν…
*Ο Δημήτρης Χαμπίπης είναι οικονομολόγος
Η Άρτα στο παγκόσμιο προσκήνιο μέσα από το «ΔΕΗ Tour of Hellas 2026»
Σύλληψη στην Άρτα για ναρκωτικά – Παραλάμβανε δέμα με κάνναβη από θυρίδα ταχυμεταφορών
Σε λειτουργία το Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής Δήμου Αρταίων
Ξεκίνησαν οι αιτήσεις για το Μουσικό Σχολείο Άρτας – Μέχρι 2 Ιουνίου οι εγγραφές
«Μέρες Ψυχικής Υγείας στην Κοινότητα» στα Ιωάννινα από τη Μονάδα «Αριάδνη»
Μ. Σχοινάς: «Παλιά και βαθιά η σχέση των Ελλήνων με τον οίνο - Το ελληνικό κρασί πρεσβευτής της χώρας μας»
