Γράφει ο Δημήτρης Χαμπίπης*
Όταν ο Αντρέας Παπανδρέου έλεγε και ξανάλεγε «το ΠΑΣΟΚ έρχεται από μακριά και θα πάει πολύ μακριά» ήξερε καλά ότι έφτιαξε ένα σκάφος που το θωράκισε για να κλείσει μέσα τις ελπίδες και τις προσδοκίες ενός κατατρεγμένου και καταπιεσμένου από τις διώξεις, τις διακρίσεις και τις ανισότητες λαού.
Το κατασκεύασε με τόση μαεστρία και μεράκι εφαρμόζοντας ένα καταστατικό σχέδιο που να του προσδίδει ασφάλεια, διαφάνεια, λάμψη, γοητεία και να είναι ελκυστικό και φιλόξενο για να χωράει πολλούς.
Ο καταστατικός χάρτης της 3ης Σεπτέμβρη δεν ήταν αυτό που νομίζουν οι πολλοί.
Δεν ήταν μια απλή συμφωνία κυρίων ανάμεσα σε προστρέξαντες, παρατρεχάμενους, προσκολλυόμενους και μωροφιλόδοξους που ψάχνουν κάθε λίγο να γίνουν ιδρυτικά μέλη νέων μαγαζιών η παραμάγαζων για να μας σώζουν και να μας ξανασώζουν χωρίς καν να μας ρωτήσουν.
Δεν ήταν ένα συνηθισμένο κουρελόχαρτο που ελάχιστοι το διάβασαν και που έλαμψε στην δημοσιότητα στιγμιαία και μετά μην το είδατε.
Ένα συμβόλαιο τιμής ήταν ανάμεσα στον Αντρέα και τον λαό που άρχισε από τότε δειλά δειλά να ξεμυτίζει και να βγαίνει στο προσκήνιο ισότιμα, ισόνομα και με αυτοπεποίθηση.
Για όλους όσους γοητεύτηκαν και στοιχήθηκαν στην πορεία δεν ήταν παρά μια ηθική δέσμευση για ενιαία και χωρίς όρους και προϋποθέσεις συλλογική δράση μέσα στην κοινωνία για την πιστή της εφαρμογή και για την μεγάλη κοινωνική αλλαγή.
Μια συμπόρευση ανθρώπων που προσέτρεξαν χωρίς κατ’ ανάγκη να είναι ίδιοι, αλλά που δεσμευτικά ήταν ίσοι.
Συμπορεύτηκαν άνθρωποι που αποδέχτηκαν με θρησκευτική ευλάβεια τις θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της κοινωνικής απελευθέρωσης και ριζοσπαστικών αλλαγών που είχε ανάγκη η κοινωνία με επίκεντρο τον παράγοντα άνθρωπο.
Άνθρωποι που έκριναν ως αδήριτη ανάγκη την εφαρμογή στην πράξη των συνθημάτων του Πολυτεχνείου για ψωμί-παιδεία-ελευθερία και για την θεμελίωση ενός σύγχρονου κοινωνικού κράτους.
Άνθρωποι που ενστερνίστηκαν την δέσμευση για σεβασμό των απόμαχων της ζωής των πολύ ενεργών και χρήσιμων για την κοινωνική συνύπαρξη περήφανων γηρατειών.
Άνθρωποι που δελεάστηκαν από την στοχοποιημένη τότε ανακατεύθυνση του παραγωγικού μοντέλου της χώρας με πρόταξη της περιφερειακής ανάπτυξης, με έμφαση τον πρωτογενή τομέα και πρωταγωνιστή τον Έλληνα αγρότη.
Στις πρώτες σεμιναριακές παρουσιάσεις της διακήρυξης ο Αντρέας μας έλεγε. Τον αγρότη και τα μάτια σας, το προϊόν που παράγει εκτός της διατροφικής αλυσίδας αποτελεί την πρώτη ύλη για την λειτουργία της βιοτεχνίας, της μεταποίησης και της βιομηχανίας.
Αν εκλείψει ο αγροτικός τομέας δεν έχει λόγο ύπαρξης ο αστικός κόσμος.
Η διακήρυξη εμπεριείχε εγγυήσεις για την πιστή και απρόσκοπτη εφαρμογή της σε όλα τα επίπεδα και με την λειτουργία του πειθαρχικού οργάνου με συνοπτικές διαδικασίες, κάθε είδους φιρφιρίκοι, λαθρεπιβάτες και λάγια πετιούνταν με συνοπτικές διαδικασίες στην θάλασσα όσο τουλάχιστον ήταν εν ζωή ο Αντρέας.
Το μόνο ίσως που δεν μπορούσε να είχε προβλεφθεί ήταν οι αυτόμολοι και οι αποστάτες της δημοκρατικής παράταξης που ευτροφιζόταν στις παρυφές του ΠΑΣΟΚ και σαν σαράκι ροκάνιζαν τα σπλάχνα του.
Οι ριψάσπιδες και τα αντρείκελα που στα πολύ δύσκολα χρόνια των μνημονίων εθισμένοι από το τυράκι της εξουσίας λοξοδρόμησαν. Αυτοί που έκαναν copy pace την ιστορική διακήρυξη και την βεβήλωσαν. Αυτοί που ως ακραίοι μισαλλόδοξοι αποστάτες και γενίτσαροι ασελγούσαν στις πλάτες του ΠΑΣΟΚ, αλλά τα αγνά στελέχη της βάσης όρθωσαν τείχος και δεν τους έκαναν την χάρη.
Αν και υπήρξαν είναι αλήθεια και πολλοί που δεν την διάβασαν καλά, η την ξέχασαν στην πορεία και αποδείχτηκαν επιλήσμονες, η ιστορική διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη εξακολουθεί να αποτελεί ένα σύγχρονο εργαλείο προβληματισμού και συγκρότησης πολιτικών που μπορούν να εγγυηθούν την προοδευτική διακυβέρνηση και την επαναφορά στην κανονικότητα μέσα από διαδικασίες λαϊκής συμμετοχής και δημοκρατικού προγραμματισμού. Με πόνο ψυχής και ευελπιστώντας ότι η ιστορική διακήρυξη πέρα από μικροψυχίες, ιδεαλισμούς και μικρομεγαλισμούς θα ξαναέρθει στο προσκήνιο και θα αποτελέσει το ευαγγέλιο και τον συνδετικό κρίκο για την επανένωση και ενωτική δράση της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης και καλά θα κάνουν να την υιοθετήσουν όλοι.
Δεν χωράνε στην δημοκρατική παράταξη παράλληλες, αμφίσημες, και πολυκερματισμένες ιδεοληψίες και θολές πολιτικές πρακτικές και αντιλήψεις.
Οι αρχές και αξίες της αλληλεγγύης, του αλτρουϊσμού, της αλληλοβοήθειας και του ανθρωπισμού είναι βαθιά και ανεξίτηλα χαραγμένες στις ψυχές των ανθρώπων.
Οι ιδέες είναι σαν τα καρφιά. Όσο τις χτυπάς πιο βαθιά μπήγονται...
*Ο Δημήτρης Χαμπίπης είναι οικονομολόγος
e-ΕΦΚΑ: Νέο πληροφοριακό σύστημα φέρνει αλλαγές σε συντάξεις και εισφορές
Οι αεροπορικές κόβουν 2 εκατ. θέσεις τον Μάιο
9η Μαΐου, Ημέρα της Ευρώπης: «Η Ευρώπη είμαστε ΕΜΕΙΣ - Μαζί χτίζουμε την Ευρώπη των Αξιών»
Παρίσταναν τους λογιστές και εξαπατούσαν πολίτες
Όλγα Γεροβασίλη: «Σε οριακή κατάσταση το Γ.Ν. Άρτας»
Ιωάννινα: Σύλληψη αλλοδαπού για ναρκωτικά, όπλα και βία κατά υπαλλήλων
