Γράφει ο Ηλίας Αθ. Καραθάνος


Ήρθε κι όλα γέμισαν από ανέσπερο φως, με χάρη, αγιασμό κι ελπίδα κι αναποδογύρισε τα εκθέματα των εμπόρων στον Ναό. Ήρθε για να σώσει τον άνθρωπο με ανατρεπτικές νουθεσίες, όσο αφορά τα πνευματικά, τις θρησκοληψίες καθώς και την πίστη.

Κατέβηκε στη γη, με την ενσάρκωσή Του και γέμισαν όλα με την παρουσία Του, χωρίς να σκοπεύει απλώς να παραστεί στην γενέτειρα και κατοικία του ανθρώπου, ούτε να στηρίξει για λίγο τους μαθητές Του, ούτε για να δώσει κάποια συμβολή περιορισμένης και προσωρινής αξίας.

Αυτός μέσω της Παναγίας, διείσδυσε στα κατάβαθα της ανθρώπινης ύπαρξης όλων των πιστών, καθώς γέμισε ο χώρος του υπερώου στην Ιερουσαλήμ, μέσα κι έξω κι απ’ εκεί διαδόθηκε στα πέρατα της οικουμένης, όπου ξεχείλισαν οι καρδιές, τις οποίες αναμόχλευσε ριζικά κι έδωσε δυνατότητες αναμόρφωσης.

Σκήνωσε στις ψυχές τους, μέσα τους, πλήρωσε τις υπάρξεις τους, γιατί θα τους συντρόφευε στο διηνεκές, με το Άγιο Πνεύμα, που θα τους απέστειλε, αναδεικνύοντάς τους; «Ουρανομύστας». Ήρθε από τον ουρανό στη Βηθλεέμ, σαν ουράνια συμβολή.

Έτσι όπως από εκατοντάδες χρόνια προτού από το κοσμοϊστορικό γεγονός της Ενανθρώπησης, είχαν αναγγείλει οι Προφήτες, με το προβάδισμα του Προφήτη Ησαΐα και ο Κύριος είχε υποσχεθεί με το Πρωτοευαγγέλιο. Ενανθρώπησε για να μείνει ανάμεσα στους ανθρώπους που Τον θέλουν, δυνάμει των αντιπροσώπων Του, κληρικών που στολίζουν την Εκκλησία.

«Επεδήμησεν εν κόσμω», για να ενώσει τους ανθρώπους, με τον Παράκλητο, που θα τους στείλει, αφού Εκείνος είχε ενωθεί πρωτύτερα, μαζί τους, με την Γέννεσή Του. Βλέπουμε ότι συνδυάσθηκαν αρμονικά τα Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος για μια ασταμάτητη βοήθεια του ανθρώπου, όχι μόνον την Πεντηκοστή, αλλά με αδιάκοπο ρυθμό κάθε μέρα κι ούτε μόνον στις 25 Δεκεμβρίου, οπότε γίνεται το ίδιο: «Ξένον άκουσμα, ξένον θέαμα, πυρ διαιρούμενον εις νομάς χαρισμάτων».

Και «Γένους βροτείου την ανάπλασιν πάλαι άδων Προφήτης αββακούμ προμηνύει, Ιδείν αφράστως αξιωθείς τον τόπον. Νέον βρέφος γάρ, εξ όρους της Παρθένου. Εξήλθε λαών εις ανάπλασιν Λόγος». Δηλαδή συνεχίζεται η καταπάτηση του θανάτου κι η ανύψωση της ζωής.

Η Εκκλησία μας πορεύεται πάνω από δυο χιλιάδες χρόνια, τώρα διαπλέοντας τον θυελλώδη ωκεανό του παρόντος. Βίου με την καθοδηγητική προστασία του Θεού, υπό οποιαδήποτε από την Αγία Τριαδική υπόσταση.

Στην ακαταπόντιστη κιβωτό της, οι επιβάτες ιλαροί, αμέριμνοι κι ελπιδοφόροι εντός τους φιλοξενούν τον Τρισυπόστατο Θεό μας. Οι πιστοί Του έχουν απέραντη εμπιστοσύνη κι επομένως ξέρουν πού πάνε, αφού κι η Εκκλησία που είναι αταλάντευτη και τους καθαγιάζει και τους περιφρουρεί κιόλας, τους κατευθύνει ακλόνητα, γιατί όχι μόνον αντέχει, αλλά σηκώνει κι αποκρούει το ασήκωτο βάρος όλων κι οποιωνδήποτε εχθρικών επιθέσεων.

Έτσι οι πιστοί απόλυτα ασφαλείς, γνωρίζουν καλά τον σωστικό και μυστηριακό τρόπο, που δείχνουν τον προσανατολισμό και την κατεύθυνση της μελλοντικής τους πορείας του φουρτουνιασμένου ωκεανού της ζωής.

Χριστούγεννα και Πεντηκοστή, δυο άγιες γιορτές της Χριστιανοσύνης, που στοχεύουν στον ίδιο σκοπό, της διάσωσης της ψυχής του ανθρώπου, ως γενέθλιες της αγίας μας Εκκλησίας, η οποία επιδαψιλεύει κι εκχύει τη Χάρη της Αγίας Τριάδας στους πιστούς, που καρτερικά την προσμένουν.

Περισσότερο σήμερα, από οποτεδήποτε άλλοτε, η αγία Εκκλησία μας βλέποντας τις τόσες δυσκολίες, δυσχέρειες, αντιξοότητες, προβλήματα, ασθένειες, άγχος, κατάθλιψη και παντοειδή στενοχώρια, απευθύνει ένα επείγον κι επιτακτικό κάλεσμα.

Ο Χριστός μας επισκέφτηκε στη γη, από την οποία απεχώρησε οπτικά, αλλά παρακάλεσε τον Ουράνιο, Πατέρα, Παντοκράτορα, ο Οποίος εκπόρευσε τον Παράκλητο, που συμπροσκυνείται μαζί με τον Υιό του Θεού, τον Θεάνθρωπο Χριστό της Φάτνης, που συμπληρώνει την Αγία, Αδιαίρετη κι Ομοούσιο Τριάδα. Έτσι δεν έμεινε κενό στην στήριξή μας. Με την τεράστια πατρική αγάπη, πάντα διακριτικά βρίσκεται στο πλευρό μας το ζωηφόρο Άγιο Πνεύμα.

Και με Άγγελο φύλακα - προστάτη, ενισχύεται ο καθένας πάνω στη γη, όταν κοιτάζει απελπισμένος τα σημερινά, πάμπολλα αδιέξοδα Όποιος αντικρίζει μαραζωμένος τις ψαλλιδισμένες ελπίδες του, σβήνοντας σιγά-σιγά αυτές μέσα στις θύελλες των συγχρόνων αντίξοων περιστάσεων.

Έχει ανάγκη βοήθειας του Θεού κάθε άνθρωπος που ασθενεί στην ψυχή, το σώμα και το πνεύμα, καθώς έτσι αισθάνεται τη ζωή του να χάνεται στο βούρκο απ’ τις απάτες του κόσμου μας, ο οποίος ρέπει στην αδιαφάνεια, στην διαστρέβλωση, στις κομπίνες, στην υποτίμηση, στην υποκρισία, στην ιδιοτέλεια, στον ατομικισμό, στον εγωισμό, στην διαπλοκή.

Οι ανάγκες, ελλείψεις, ατέλειες, απειρίες, ανεπάρκειες, αντοχές που εξαντλούνται, ανέχειες, ανημπόριες, δοκιμασίες, αναξιότητες κλπ προκύπτουν ανεξάρτητα από την ηλικία που έχει κάποιος, αν είναι άνδρας ή γυναίκα, αν είναι πλούσιος ή φτωχός και γενικά σε οποιαδήποτε κατάσταση κι αν βρίσκεται.

Ο βράχος της Εκκλησίας μας λειτουργεί σαν φιλόστοργη κι ολόθερμη φωλιά για μας τους αδύναμους ανθρώπους. Για όλους ανεξαιρέτους τους Χριστιανούς όχι μόνον έχει πρόταση ζωής, αλλά δίνει κιόλας ζωή. Αναδεικνύεται στην εξυπηρέτηση του πνευματικού και υλικού σκοπού της εδώ ζωής, της οποίας μάλιστα παρέχει το ως.

Οι Εκκλησιαστικοί κόλποι απλώνονται στο αόρατο υπερπέραν, είναι επίγειο καθίδρυμα, κατοικητήριο του Υψίστου, που υλοποιεί κι αναβλύζει τη φιλάνθρωπη στάση σε όσους δρασκελίζουν το θυροστόμι της, τρέφοντας ελπίδα κι ατενίζοντας τα πάντα με αισιοδοξία.

Πρέπει να είμαστε καταδεκτικοί του αγιασμού που θα μας προσφέρει η Εκκλησία, γιατί δεν επιζητεί ποτέ να επηρεάσει, τουλάχιστον ούτε και στο ελάχιστο το αυτεξούσιο του ανθρώπου, του οποίου σέβεται στο έπακρο, δηλαδή την ελευθερία βουλήσεως. Λοιπόν, ας αφήσουμε τον Θεό, με τις τρεις υποστάσεις Του και τα όργανά Του, να μας παραλάβει.

Ο Πλάστης μας θα αλείψει με το ιαματικό Του έλεος τις όποιες ανοικτές κι ανεπούλωτες πληγές μας, αφού πρώτα παρηγορήσει κι ανακουφίσει τον πολλαπλό «πόνο» μας, αποτελεσματικά κι αποφασιστικά

Τον προστρέχοντα στην Χάρη Του θα χορτάσει με πλήρη τροφή, θα σβήσει την δίψα του, με ουράνιο νερό, θα ντύσει με πλουμιστά ρούχα, θα στεγάσει τέλεια, θα θεραπεύσει και θα αποκαταστήσει, χωρίς απολύτως καμιά υποτροπή, ακόμη και σε ανίατες νόσους, παθήσεις κι αναπηρίες. Επιτέλους θα τον πληρώσει με την πολυπόθητη χαρά, ειρήνη κι αγαλλίαση, συνδυασμένα με αμέριστη αγάπη προς τον Κύριο.

Με αυτόν τον δικό Του τρόπο, αναμοχλεύοντας, εμφυσώντας κι ευλογώντας κι ενισχύοντας, δηλαδή στο εσωτερικό του τα χαρίσματά Του, θα αναδείξει τα προτερήματα της προσωπικότητάς του, τα οποία γνωριμά του θα τον εξαϋλώσουν.

Δεν παύει, όμως ο πιστός να είναι ετερόφωτος από τον Θεό, ο Οποίος θα φωτίσει τις ιδιαιτερότητες του προσώπου του, αρκεί να το θέλουμε, συνηγορώντας κι ο Ύψιστος στη λάμψη του, σαν κι εμείς οι ελάχιστοι και τιποτένιοι να αξιωνόμαστε να είμαστε συμβεβλημένοι μαζί Του σε μια αμφιτεροβαρή σύμβαση.

Ήρθε ο Θεός απ’ τα Ουράνια κι έγινε Θεάνθρωπος, αφού καταδέχτηκε να πάρει στην εντέλεια όλες τις ιδιότητές μας, για να ομοιωθεί μαζί μας, κάνοντας έτσι καλύτερα την ευεργεσία Του σε μας, με την εφαρμογή της αρχής της κοινής κοινωνικής ταυτότητας.

Ήρθε τα Χριστούγεννα, με επίταση την Πεντηκοστή, για να κάνει τον δεκτικό άνθρωπο Θεό κατά χάρη. Θα του δώσει ότι πραγματικά έχει ανάγκη και κανένας άλλος δεν μπορεί να του προσφέρει, γιατί είναι μοναδικός Θεός κι έχει όλες τις θεϊκές ιδιότητες στον υπερθετικό βαθμό.

Στη σημερινή εποχή μας, που ο κόσμος πολύ περισσότερο από κάθε άλλη προηγούμενη φορά, σύρεται και παρασύρεται από το παμπόνηρο πνεύμα της διαβολής, της πλάνης, της ανηθικότητας και της ανομίας, η αγία μας Εκκλησία μας καλεί όλους, σύσσωμους κι αθρόα ν’ ασφαλιστούμε και να πορευτούμε, κάτω από την σκιά της Παναγίας Τριάδας.