Της Κατερίνας Σχισμένου

Ως εισηγήτρια και συντονίστρια της εκδήλωσης, είχα την ευθύνη –και τη χαρά– να ανοίξω έναν διάλογο γύρω από μια ποίηση που δεν χαρίζεται, δεν καθησυχάζει τον αναγνώστη και δεν ζητά επιβεβαίωση. Η ποίηση της Κατάνα είναι σωματική, υπόγεια και συχνά ανήσυχη. Είναι μια ποίηση που ξέρει πότε να σωπάσει και πότε να επιτεθεί. Είναι μια ποίηση φιλοσοφική και κάθετη, σαν την Κατάνα.

Ο Πάνος Καραγιώργος, δικηγόρος, προσέγγισε τη συλλογή με λόγο αιχμηρό και ουσιαστικό, φωτίζοντας την ηθική και υπαρξιακή διάσταση των ποιημάτων. Με σκέψη πειθαρχημένη αλλά όχι άκαμπτη, ποιητής και ό ίδιος εξάλλου, ανέδειξε τον τρόπο με τον οποίο ο ποιητικός λόγος της Κατάνα λειτουργεί ως μαρτυρία, με εσωτερικές ρωγμές και μουσικότητα.

Ιδιαίτερη στιγμή της εκδήλωσης αποτέλεσε η ανάγνωση των ποιημάτων από την Όλγα Τσιάφη, ηθοποιό της θεατρικής σκηνής Μακρυγιάννη. Τα ποιήματα «Σιωπή», «Νύχτα», «Αλογόμυγα», «Λόφος», «Ραψωδία», «Πηγάδια» και «Αντίδωρο» απέκτησαν φωνή, ρυθμό και ανάσα, αποκαλύπτοντας τη θεατρικότητα που κρύβεται –ή καλύτερα, υποβόσκει– μέσα στους στίχους. Η μουσική απόδοση των ποιημάτων «Κατάνα» και «Επιστροφή» λειτούργησε όχι ως στολίδι, αλλά ως οργανική προέκταση του λόγου, δίνοντας στο κοινό μια εμπειρία πολυεπίπεδη.

Η Κατάνα γεννά και θα γεννά ερωτήματα, όνειρα, πτήσεις που η Πηνελόπη μας τα μοίρασε απλόχερα μια μαγική βραδιά με ποίηση και μουσική. Τι άλλο να ζητά ο άνθρωπος από μια φυγή και μια σκέψη γεμάτη στοχασμό και μεταφυσική; Πηνελόπη σ΄αγαπάμε γι΄αυτό που μας πρόσφερες…