Υποστηρίζει λοιπόν η Τεχνική Υπηρεσία του Δ. Αρταίων ότι τα κάγκελα αυτά δεν πρέπει να αντικατασταθούν, επικαλούμενη την παλιά αλλά και τη νέα μελέτη, για τον κίνδυνο μην πεταχτούν παιδιά στο δρόμο. Αναρωτιέμαι… άραγε, οι μελέτες δεν θα έπρεπε να “πιάνουν” όλους τους κινδύνους, να βλέπουν όλες τις περιπτώσεις και να φροντίζουν να μην υπάρχουν απώλειες από κάθε πλευρά; Βλέπετε τις φωτογραφίες μόνοι σας, οι φωτογραφίες αποτελούν τον πιο αξιόπιστο μάρτυρα, βλέπετε τα κάγκελα που έγιναν κομμάτια αιχμηρά από σίδερο και εκτινάχτηκαν στο πεζοδρόμιο. Και μην νομίζετε φυσικά ότι έτσι έπεσαν στην άκρη του πεζοδρομίου… Ήταν διασκορπισμένα, με ορμή, κατά μήκος αυτού, και τοποθετήθηκαν στην άκρη από την αστυνομία όταν μπήκε και η κορδέλα, για να περάσει ο Δήμος Αρταίων μετά να τα μαζέψει. Το όχημα έπεσε στα κάγκελα, αυτά ξηλώθηκαν, έγιναν δεκάδες κομμάτια όπως βλέπετε στη φωτογραφία κι εκτινάχθηκαν σε όλο το πεζοδρόμιο. Θέτω λοιπόν το εξής ερώτημα: υπάρχει κανείς λογικός άνθρωπος που να πιστεύει ότι εάν εκείνη την ώρα της πρόσκρουσης υπήρχε πεζός πάνω στο πεζοδρόμιο, αυτός θα έβγαινε ζωντανός από τον τόπο του ατυχήματος; Ή αντιθέτως, τα κάγκελα θα τον κάρφωναν και θα τον σκότωναν; Υπάρχει κανένας γονέας που να πιστεύει, βλέποντας τις φωτογραφίες, ότι εάν το αυτοκίνητο έπεφτε πάνω σε αυτά τα “ασφαλή και κατάλληλα” κάγκελα μέρα μεσημέρι, κι αυτός προχωρούσε αμέριμνος με το παιδί του στο πεζοδρόμιο, τα σιδερένια αυτά κομμάτια που εκσφενδονίστηκαν κατά μήκος όλου του πεζοδρομίου δεν θα τραυμάτιζαν ή δεν θα σκότωναν το παιδί του;

Τα κατάλληλα κιγκλιδώματα δεν θα έπρεπε να λυγίσουν παρά την όποια ταχύτητα, θα έπρεπε να γίνουν σαν δίχτυ που θα εμπόδιζε το αυτοκίνητο να ανεβεί στο πεζοδρόμιο ή ακόμη καλύτερα, θα έπρεπε να μείνουν σταθερά στη θέση τους, λυγισμένα από την πρόσκρουση, αλλά σταθερά κι όχι να εκτοξευτούν πέρα μακριά σαν μεταλλικά σπαθιά! Βλέπετε μόνοι σας τις φωτογραφίες. Η τοπική κοινωνία άραγε κρίνει ότι αυτά τα κάγκελα είναι ασφαλή, τόσο για τα οχήματα όσο και για τους πεζούς; Αν εκείνη την ώρα κάποια νεαρά παιδιά γυρνούσαν πεζοί σπίτι τους από τη νυχτερινή διασκέδαση, τί θα λέγαμε τότε ως κοινωνία, ότι η μελέτη δεν δηλώνει την αντικατάσταση των κιγκλιδωμάτων; Και γενικά μιλώντας, διερωτώμαι: από πότε ένα κομμάτι χαρτί μπαίνει πάνω από την κοινή λογική; Από πότε ένα κομμάτι χαρτί παίρνει αποφάσεις για τη ζωή των ανθρώπων; Από πότε η ανθρώπινη συλλογική λογική μπαίνει στην άκρη για να επικρατήσει η απόφαση ενός πάνω σε ένα χαρτί;

Και μη νομίζετε ότι αυτόν τον ένα χρόνο, με τη νέα δημοτική αρχή στην εξουσία, δεν είχε η οικογένεια του Βαγγέλη Δραγατάκη, αλλά κι εγώ προσωπικά, θίξει το θέμα πολλάκις στους υπευθύνους… Επειδή είμαι δίκαιος άνθρωπος, θα πω την αλήθεια όπως την έζησα, διότι καμία παράταξη, καμία πολιτική εξουσία δεν μπορεί να είναι πάνω από την ανθρώπινη ζωή των συμπολιτών μας! Από την πρώτη στιγμή που μίλησα με τον σημερινό Δήμαρχο Αρταίων, τότε που ακόμη προσπαθούσε να οργανώσει τους ανθρώπους που θα έχει δίπλα του στην μετέπειτα προσπάθειά του να διεκδικήσει το Δήμο Αρταίων, του επεσήμανα την ανάγκη να αντικατασταθούν τα κάγκελα διότι έχοντας επαφή με την οικογένεια του Βαγγέλη Δραγατάκη, αλλά και κάνοντας ρεπορτάζ για περίπου τρία χρόνια για το θέμα αυτό, είχα δει όλες τις οπτικές και έβλεπα ότι ήταν απαίτηση πλέον της τοπικής κοινωνίας η αντικατάσταση. Η απάντηση που λάμβανα ήταν αυτολεξεί “Ναι, πρέπει να φύγουν (τα κάγκελα)…” και την απάντηση αυτή δεν την έδινε μόνο σε μένα ο κ. Σιαφάκας, αλλά και στην οικογένεια του Βαγγέλη Δραγατάκη, και γι’ αυτό, κι ο ίδιος συμπεριέλαβε την αντικατάσταση των κιγκλιδωμάτων στο προεκλογικό του πρόγραμμα. Και για του λόγου το αληθές “Μεριμνούμε για την αντικατάσταση των επικίνδυνων κιγκλιδωμάτων επί της Περιφερειακής Οδού”, αναφερόταν χαρακτηριστικά στο προεκλογικό πρόγραμμα του “Άρτα Υπεύθυνα Μαζί”, όπως μαρτυρά και η φωτογραφία από το πρόγραμμα, σε περίπτωση που κάποιοι δεν το θυμούνται...

“Των επικίνδυνων κιγκλιδωμάτων” αναγράφεται στο προεκλογικό πρόγραμμα, γεγονός που σημαίνει ότι ο κ. Σιαφάκας, έχοντας ζήσει ως αντιδήμαρχος όλες τις εντάσεις που ακολούθησαν το θάνατο του Βαγγέλη, έχοντας ενημερωθεί ως μέλος της προηγούμενης δημοτικής ομάδας για τα ρεπορτάζ και τα άρθρα που έβλεπαν το φως της δημοσιότητας και τα οποία έθεταν την προηγούμενη δημοτική αρχή προ των ευθυνών της για το θέμα αυτό, έχοντας συμμετάσχει ο ίδιος στα ΔΣ για το ξήλωμα των κιγκλιδωμάτων που εν τέλει δεν πέρασε ως θέμα με την αιτιολογία να γίνει μια νέα μελέτη, ΕΚΡΙΝΕ κι ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ να εντάξει την αντικατάσταση των κιγκλιδωμάτων επί της Περιφερειακής Οδού στο προεκλογικό του πρόγραμμα, γεγονός που δηλώνει ότι ΠΙΣΤΕΥΕ ότι είναι ένα έργο που πρέπει να υλοποιηθεί άμεσα, χαρακτηρίζοντας μάλιστα τα κιγκλιδώματα ως ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ. “Μεριμνούμε για την αντικατάσταση των επικίνδυνων κιγκλιδωμάτων επί της Περιφερειακής Οδού”, αναγραφόταν στο προεκλογικό πρόγραμμα, δεν αναγραφόταν “θα ψάξουμε να δούμε εάν είναι επικίνδυνα και εάν ναι, τότε θα τα αντικαταστήσουμε”... Οπότε το λογικό συμπέρασμα είναι ότι η νέα δημοτική αρχή στο σύνολό της, βάσει του προεκλογικού της προγράμματος, είχε ως στόχο την αντικατάσταση των κιγκλιδωμάτων, παρά τις εναντιώσεις της Τεχνικής Υπηρεσίας που επί χρόνια δηλώνει ότι τα κιγκλιδώματα είναι κατάλληλα για να μην ξεφύγει κανένα μικρό παιδί από το χέρι του γονέα. Για να εντάξει η νέα δημοτική αρχή το έργο αυτό στο προεκλογικό της πρόγραμμα σημαίνει ότι δεν συμφωνούσε με τον ισχυρισμό της Τεχνικής Υπηρεσίας, τον οποίο γνώριζε και από τη συμμετοχή της στα ΔΣ, αλλά και αφού αποτελούσε εν μέρει κομμάτι της προηγούμενης δημοτικής αρχής! Στο σημείο αυτό, αξίζει να τονίσω ότι εγώ προσωπικά ενημέρωσα τον πρώην αρμόδιο Αντιδήμαρχο Λάμπρο Κοσμά εκτενώς για το θέμα και πρέπει να πω ότι πράγματι έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον και ήταν έτοιμος για δραστικές λύσεις. Ακόμη υπάρχουν στο κινητό μου τα μηνύματά μου προς τον ίδιο με όλα τα ρεπορτάζ στο “Μαχητή”, στο Star, και αλλού, όλες οι λεπτομέρειες της υπόθεσης… δυστυχώς αποχώρησε για τους γνωστούς λόγους πριν γίνει κάτι. Όμως τον κ. Κοσμά (μια εβδομάδα πριν την αποχώρησή του), το Δήμαρχο Αρταίων και άλλους επισκέφτηκε και η ίδια η μητέρα του Βαγγέλη Δραγατάκη, βλέποντας ότι ο καιρός περνούσε και ότι τα κάγκελα έμεναν στη θέση τους. Κατεβαίνοντας η μητέρα του Βαγγέλη από το Δημαρχείο, τη συνάντησα (γνώριζα εκ των προτέρων για τη συνάντηση που θα είχε με τη δημοτική αρχή) και είδα μια γυναίκα να τρέμει, απογοητευμένη. Κατά τη συνάντησή της λοιπόν, ρωτήθηκε, όπως μου μετέφερε η ίδια αυτολεξεί το εξής “Εσείς θέλετε να βγουν τα κάγκελα σε όλη την Περιφερειακή Οδό ή μόνο στο σημείο που σκοτώθηκε ο γιος σας;”… ΣΟΚ. Απλά… σοκ! Τη φράση αυτή μου τη μετέφερε η ίδια η μητέρα, κάτι που μπορεί να επιβεβαιώσει κι η ίδια. Τα συμπεράσματα δικά σας… Όσο για το ποιος είπε τη φράση αυτή, γνωρίζω πολύ καλά ποιος την είπε, βλέποντας μια μάνα μπροστά μου να τρέμει, όμως δεν θα αποκλίνω από το σκοπό του άρθρου μου που αφορά την ασφάλεια των συμπολιτών μου, για να μιλήσω για τις “ατυχείς εκφράσεις” φορέων.

Κλείνοντας θα πω ότι, καλό είναι σε αυτή τη ζωή να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες των πράξεών μας και των λόγων μας, όλοι, και βάζω και τον εαυτό μου μέσα στην ανάληψη ευθυνών! Γι’ αυτό φυσικά και εκθέτω τώρα για ακόμη μια φορά το θέμα με τα επικίνδυνα κιγκλιδώματα, αφού παρά λίγο να θρηνήσουμε νέο θύμα στις 26 του Δεκέμβρη! Βλέπετε τις φωτογραφίες μόνοι σας, όλοι τις βλέπουμε με τα μάτια μας, ποιος μπορεί απέναντι σε αυτές τις φωτογραφίες που δείχνουν κομμάτια τα κάγκελα να απαντήσει “λέει η παλιά μελέτη, λέει η νέα μελέτη, λέει ένα χαρτί ότι δεν χρειάζεται αντικατάσταση των κιγκλιδωμάτων διότι είναι ασφαλή…”;;; Ποιος παίρνει την ευθύνη να θέσει τις ζωές των συμπολιτών μας σε κίνδυνο βασιζόμενος όχι σε αυτό που βλέπουν τα μάτια του, αλλά σε ένα χαρτί;;; Ας συνεχίσουν έτσι και οι πρώην και οι νυν … όμως η αλήθεια είναι μία: ότι ο λόγος που δεν θρηνήσαμε ούτε οδηγό ούτε πεζό τα ξημερώματα της 26ης Δεκεμβρίου 2024 είναι η ίδια η ζωή, η μοίρα, ο Θεός, πείτε το όπως θέλετε… Διότι, οι φωτογραφίες είναι αδιάψευστοι μάρτυρες ότι και τα “ασφαλή” κάγκελα έσπασαν και κομμάτια έγιναν και μετατράπηκαν σε σιδερένια σπαθιά που πετάχτηκαν στην άκρη του πεζοδρομίου! Οπότε, ούτε ο Δήμος, ούτε η Τεχνική Υπηρεσία, ούτε ο κρατικός μηχανισμός μας προστάτεψε! Μας προστάτεψε η ΤΥΧΗ! Η ίδια η τύχη… Τελικά, το ΠΑΜΕ ΚΙ ΟΠΟΥ ΒΓΕΙ δεν ίσχυε μόνο για τα Τέμπη;;; Απλά… είναι να μην μας τύχει…