Η Διευθύντρια της Παθολογικής Κλινικής του ΓΝ Άρτας, Ελένη Αθανασίου, μίλησε μαζί μας για τις τρέχουσες εξελίξεις, μετά τις αποκαλύψεις που είδαν το φως της δημοσιότητας για τις δύσκολες και άσχημες καταστάσεις που λαμβάνουν χώρα στο Γενικό Νοσοκομείο Άρτας όλο το τελευταίο διάστημα. Να επισημάνουμε ότι από την πρώτη στιγμή επικοινωνήσαμε μαζί της, όμως η ίδια περίμενε τις εξελίξεις από πλευράς Διοίκησης του νοσοκομείου, πριν προχωρήσει σε επίσημες δηλώσεις. Σήμερα το πρωί, η ίδια και ο κ. Ρώτας είχαν συνάντηση με τον κ. Ντάκουλα, σε μια ύστατη προσπάθεια να βρεθούν λύσεις. Η ίδια σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση δεδομένων των εξελίξεων, μας είπε δυο λόγια, τα οποία μας έδωσε την άδεια να τα μεταφέρουμε στο χαρτί, αφού το ξέσπασμα σε κλάμα δεν της επέτρεπε να προχωρήσει σε δηλώσεις on camera. “Καταλαβαίνετε ότι είμαι πολύ πιεσμένη”, μας δήλωσε κι όπως καταλάβαμε, η ευσυνειδησία που την διακατέχει έρχεται σε σύγκρουση με την έντονη κόπωση, θέλει να συνεχίσει το έργο της, θέλει να συνεχίσει τη δουλειά της και το λειτούργημά της, όμως δεν βλέπει φως στην άκρη του τούνελ, κι αυτό την στενοχωρεί ιδιαίτερα. Ωστόσο, μεταφέρουμε αυτολεξεί παρακάτω όλα όσα μας δήλωσε στην ηχογραφημένη συνομιλία που είχαμε μαζί της, διότι είναι η μόνη που μπορεί να διαφωτίσει την υπόθεση όσο κανείς άλλος!

“Δεν μπορούμε τόσοι λίγοι γιατροί να νοσηλεύουμε τόσο μεγάλο αριθμό ασθενών, διασκορπισμένους παντού, σε όλες τις κλινικές διασκορπισμένους! (επιβεβαιώνει έτσι η κα Αθανασίου όσα δήλωσε χθες σε συνέντευξη ο κ. Πασιάς, ότι οι ασθενείς της Παθολογικής είναι διασκορπισμένοι σε όλο το νοσοκομείο, ακόμη και σε κλινικές όπως η Παιδιατρική, η Μαιευτική κα). Η λύση δεν είναι δικό μου θέμα, δεν μπορώ εγώ να δώσω τη λύση σε ένα τέτοιο δύσκολο θέμα, λύσεις θα προσφέρει το κράτος που διοικεί κι εκείνοι οι οποίοι εκλήθησαν να μπουν σε τέτοιες θέσεις, σε θέσεις ευθύνης, ακριβώς για να φέρουν λύσεις…! Δεν έχω εγώ κάποιον γιατρό να τον διορίσω και να τον φέρω. Από κει και πέρα, τί θα πρέπει δηλαδή να πεθάνουμε εμείς που είμαστε εδώ μέσα; (θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι λέει αυτή τη φράση υπό το βάρος της φόρτισης, σημειώνοντας ότι η κόπωση και η εξάντληση είναι σε σημείο ανυπέρβλητο για όλους τους γιατρούς)” Και συνεχίζει “Πάντα υπάρχουν λύσεις, παντού υπάρχουν. Υπάρχει νόμος που αποσπάει υπηρεσιακά, αν είναι δυνατόν, δεν πρόκειται για ένα πρόβλημα που προέκυψε σήμερα, τώρα, αλλά για ένα πρόβλημα που κλιμακώθηκε, κλιμακώθηκε και έφτασε στο απροχώρητο!”.

“Βεβαίως, το ζήτησα”.

“Δεν το γνωρίζω, δεν το γνωρίζω ειλικρινά. Εγώ αυτή τη στιγμή πέραν της θέσης του Συντονιστού Διευθυντού της Παθολογικής Κλινικής δεν έχω κάποια θεσμική θέση από την οποία να αποφασίζω στο νοσοκομείο. Άκουσα ότι το θέμα κάπου κόλλησε σε διαδικαστικά θέματα, προφανώς και η Διοίκηση δεν το κυνήγησε το πράγμα…”

“Ακριβώς! Ακριβώς… Και τα προβλήματα κατά την έξαρση της πανδημίας μπορεί να μην φαίνονταν, διότι η κίνηση στο υπόλοιπο νοσοκομείο ήταν λίγο περιορισμένη, όμως το κύμα της πανδημίας έπεσε και μπήκαν τα πράγματα σε μια κανονικότητα, σαφώς και ανεδείχθη το πρόβλημα. Δεδομένων των εξελίξεων και στο Αγρίνιο, ποιος πάει εκεί να νοσηλευτεί με τέτοια διάσταση που πήρε το θέμα για τη λειτουργία του νοσοκομείου; Χωρίς και πάλι να φταίνε οι γιατροί”

“Ναι, τους δύο τους περιμένουμε, είναι στο δρόμο, αλλά και αυτή η μία γιατρός που προσελήφθη, είναι παθολόγος, αλλά τώρα είναι στο Αττικό Νοσοκομείο και κάνει κάποια εξειδίκευση...Εγώ επικοινώνησα μαζί της και μου είπε ότι βέβαια θα δεχτεί τη θέση και θα έρθει, όμως ούτε αυτή είναι εδώ αυτή τη στιγμή και δεν ξέρουμε πότε θα έρθει!”

“Απ’ όσο γνωρίζω, όχι”.

“Πιστέψτε με ειλικρινά δεν ξέρω, δεν ξέρω, μέχρι να δρομολογηθεί και να πάρει το δρόμο της. Έχω το δικαίωμα να την ανακαλέσω την παραίτηση, όμως πιστέψτε με δεν ξέρω τί θα κάνω… Θα την ανακαλέσω μόνο αν δω κάποια σημεία αποκατάστασης και ένα φως στο βάθος”.

“Δεν το ξέρουν αυτό οι υπεύθυνοι, ότι οι κλινικές αυτές, όπως η Παθολογική, αποτελούν τη ναυαρχίδα στα νοσοκομεία και αν κλείσουν, τότε καταρρέει και το οικοδόμημα; Δεν το καταλαβαίνουν αυτό; Αλλά δεν μπορούν να μας φτάσουν και στα όριά μας, δηλαδή τί; Να νοσηλευτούμε κι εμείς; Να πεθάνουμε;”

“Προσπαθεί να βρει λύσεις, προσπαθεί… Κι εγώ του είπα ότι σε τέτοιες καταστάσεις, οι άνθρωποι πάνε και χτυπάνε το χέρι στο τραπέζι και ζητάνε από την 6η ΥΠΕ να δοθεί λύση εδώ και τώρα, δεν στέλνουν ένα email… Αυτά είναι απρόσωπες κινήσεις”.

“Εννοείται, πιο δυναμικές! Εννοείται…”

“Εννοείται. Εννοείται. Από οπουδήποτε! Από οποιαδήποτε δομή, είναι και το ΠΕΔΥ, και το Νοσοκομείο Ιωαννίνων με τόσους επικουρικούς γιατρούς, για ποιο λόγο να μην αποσπάσει ένα γιατρό για δύο μήνες εδώ; Δεν έχουμε πάρει άδειες, έδινε ο Διοικητής τιμητικά ρεπό για την COVID αλλά τίποτα δεν έχουμε πάρει ακόμη. Και το γνωρίζει αυτό ο ίδιος, δεν το αρνείται”.

“Τί να πω… Συγχωρέστε με, αλλά είμαι πολύ πιεσμένη, καταλαβαίνετε”.