Η αντιπαράθεση ανάμεσα σε Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους αντανακλά τη διαίρεση που βαθαίνει τα τελευταία χρόνια στο εσωτερικό των ΗΠΑ και εκδηλώνεται με ιδιαίτερη ένταση στις σημερινές συνθήκες, όπου η πρωτοκαθεδρία τους στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα αμφισβητείται ανοιχτά από την Κίνα και τους συμμάχους στο υπό διαμόρφωση ευρασιατικό μπλοκ.

Ζητούμενο για όλα τα στρατόπεδα είναι να διατηρήσουν οι ΗΠΑ αυτήν τη θέση τους.

Πάνω εκεί συγκρούονται διαφορετικές πολιτικές και σχέδια με διεθνή διάσταση, που τροφοδοτούν την αντιπαράθεση και στις εκλογές.

Είναι επίσης φανερό ότι τους δύο υποψηφίους στηρίζουν επιχειρηματικά συμφέροντα με διαφορετικά σχέδια για τις προτεραιότητες της κρατικής στήριξης και τον προσανατολισμό της οικονομίας τα επόμενα χρόνια, σε συνθήκες χαμηλών πτήσεων για όλους τους οικονομικούς δείκτες και με τον κίνδυνο μιας νέας καπιταλιστικής κρίσης.

Για παράδειγμα, το κόμμα των Δημοκρατικών είναι περισσότερο ταυτισμένο με τη στρατηγική της «πράσινης ανάπτυξης», σε αντίθεση με τους Ρεπουμπλικάνους, που συνεχίζουν να στηρίζουν την παραγωγή και αξιοποίηση των υδρογονανθράκων, όχι μόνο για το «ζέσταμα» της αμερικανικής οικονομίας αλλά και για την αξιοποίησή τους ως όπλου στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, όπου τα ενεργειακά παίζουν κυρίαρχο ρόλο.

Αυτά διακυβεύονται την επόμενη Τρίτη στις εκλογές και όχι το αν θα κυβερνάει ένας «απρόβλεπτος» Ρεπουμπλικάνος ή μια «προβλέψιμη» Δημοκρατική.