Αναρτήθηκε στις:17-09-21 12:30

Ένα καλάθι με δώρα άδωρα…


Γράφει ο Δημήτρης Χαμπίπης*


Την χαλαρότητα της καλοκαιρινής περιόδου διαδέχεται η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης (Δ.Ε.Θ.) που αποτελεί το βαρόμετρο για τις εξελίξεις στην οικονομία, την κοινωνία και την επόμενη μέρα στην πολιτική.

Για μια ακόμη φορά το καλάθι των υποσχέσεων του Πρωθυπουργού παραμένει μισοάδειο. Αν και δεν βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο υποσχέσεις για αύξηση της αγοραστικής δύναμης του εισοδήματος των εργαζόμενων, των συνταξιούχων, των αγροτών και για μεθοδική επαναφορά στην κανονικότητα δίνουν και παίρνουν.

Αυτήν την φορά όμως όχι με γαλαντόμα διάθεση να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη και να εξαγγείλει την γνωστή από το παρελθόν εισοδηματική πολιτική που για τον απλό πολίτη σημαίνει αυξήσεις σε μισθούς, ημερομίσθια και συντάξεις.

Σήμερα η πολιτική αλχημεία μιλάει για ανακούφιση του λαού από τις αναπόφευκτες αυξήσεις που σαν ντόμινο έρχονται και εδώ από το μόνιμα τα τελευταία χρόνια διαταραγμένο διεθνές περιβάλλον.

Πιας τ’αυγό και κούρεφτο δηλαδή.

Αντί να ανεβούν στην Θεσ/νίκη με σεμνότητα, ρεαλισμό και κατεβασμένα τα αυτιά από την έξαρση των προβλημάτων της πανδημίας, των πυρκαγιών που επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την οικονομική καχεξία, αυτοί πήγαν με ύφος καρδιναλίων να δημιουργήσουν φιέστα σε θολό φόντο.

Θέλουν να πείσουν τον φτωχοποιημένο πλέον εργαζόμενο που ενώ έχει απασχόληση αδυνατεί να βγάλει τον μήνα ότι παίρνουν μέτρα με φοροελαφρύνσεις κυρίως που θα τον ανακουφίσουν από μια οικονομία της φιλελεύθερης αγοράς που λειτουργεί στρεβλά και ανεξέλεγκτα και που μετασχηματίζει τις διεθνείς διακυμάνσεις στην αγορά ενέργειας σε καλπάζουσα αύξηση του δείκτη τιμών καταναλωτή και σε υπερκέρδη για τους μεσάζοντες, τους μεγαλέμπορους και τους βιομήχανους.

Ρίχνουν και μια ρουκέτα για δυναμική λειτουργία της οικονομίας και για ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 16% τους τελευταίους μήνες σαν ένεση ηθικού για ελπίδες ανάκαμψης και όλα μέλι - γάλα.

Όπως έκανε και ο Καραμανλής, και ο Αλέξης έτσι και ο Κυριάκος θέλει να μιμηθεί τον Αντρέα που ανέβαινε στην Θεσ/νίκη και μέσα από μια λαμπερή φιέστα καθάριζε τις επόμενες εκλογές όποτε και αν γινόταν.

Ο Αντρέας όμως ήξερε καλά εφηρμοσμένη οικονομική θεωρία και είχε πλήρη γνώση της οικονομικής κατάστασης που διαχειριζόταν.

Και όταν ακόμη ξέφευγε η κατάσταση και αδυνατούσε να την ελέγξει αναλάμβανε πλήρως την ευθύνη απέναντι στον λαό και εξήγγειλε την ΑΤΑ.

Την Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή χορηγώντας άμεσα τις απώλειες από την αύξηση του πληθωρισμού στα εισοδήματα σχεδόν εξ’ ολοκλήρου.

Όταν ο πληθωρισμός έτρεχε ανεξέλεγκτα με 15% όλοι οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι έπαιρναν αύξηση κοντά στο 13% και δεν χρειαζόταν να απολογείται στον λαό και να κάνει του κόσμου τις αλχημείες για να δικαιολογήσει την ανεπάρκεια η ακόμη και την αντικειμενική αδυναμία να τιθασεύσει μια αφηνιασμένη ελεύθερη οικονομία της αγοράς.

Σήμερα με εξωγήινες συλλογιστικές μας λένε ότι δεν φταίνε αυτοί που ανέβηκε 75% το φυσικό αέριο γιατί οι διακυμάνσεις διαμορφώνονται σε διεθνές επίπεδο.

Δεν φταίνε αυτοί που το πετρέλαιο θέρμανσης πήρε την ανηφόρα και μάλιστα λίγο πριν από έναν βαρύ χειμώνα που προελαύνει.

Δεν φταίνε αυτοί που το ηλεκτρικό ρεύμα θα αυξηθεί κοντά στο 50% γιατί είναι μεγάλο το κόστος των ρύπων που καλούμαστε να πληρώσουμε σαν πρόστιμα από την διατήρηση παραδοσιακών μορφών παραγωγής που όμως μολύνουν το περιβάλλον.

Και δεν φταίνε αυτοί που το υπερβάλλον κόστος της ενέργειας μετακυλίεται στο κόστος παραγωγής της διατροφικής αλυσίδας και εκτοξεύει τον πληθωρισμό.

Καλό ίσως το σενάριο αλλά τριτοκοσμικής έμπνευσης για να γίνει κατανοητό από νοήμονες ανθρώπους.

Ίσως ως μάθημα εφηρμοσμένης μικροοικονομίας για αρχάριους πρωτοετείς φοιτητές Αμερικάνικων κολεγίων που αγνοούν τελείως τον παράγοντα άνθρωπο.

Αν λοιπόν στις επιλογές τους έχουν σε σημαίνουσα θέση τον εργαζόμενο, τον συνταξιούχο, τον μικρομεσαίο επιχειρηματία, και τον αγρότη ας υποσχεθούν έστω μικρές αυξήσεις στα εισοδήματα ώστε μέσα από αυτές να βελτιωθεί η ψυχολογία καταναλωτή για να αιμοδοτηθούν στην συνέχεια και να επιβιώσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που αποτελούν την ραχοκοκαλιά της οικονομίας.

Ας καταλάβουν κάποτε ότι ο μέσος πολίτης κατανοεί καλύτερα από αυτούς την σαθρή βάση της οικονομίας γιατί βιώνει καθημερινά τα ολέθρια αποτελέσματα στο πετσί του.

Η Διεθνής Έκθεση Θεσ/νίκης ιδρύθηκε το 1926, πριν 95 χρόνια με σκοπό να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη της Β. Ελλάδας και ανέδειξε την Θεσ/νίκη σε παγκόσμιο εμπορικό κέντρο.

Βεβηλώνουν το πραγματικό της νόημα όλοι αυτοί που προκειμένου να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη, στήνουν θαμπίζουσες φιέστες, ωραιοποιούν αρρωστημένες καταστάσεις, αλλοιώνουν τον σκοπό και τις επιδιώξεις της και μοιράζουν στον λαό φύκια και μεταξωτές κορδέλες. Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες (Λαοκόνων)…

*Ο Δημήτρης Χαμπίπης είναι οικονομολόγος



img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ