Συγκεκριμένα, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, το 44% των ερωτηθέντων απάντησε ότι η πρόσβαση σε υπαίθριο χώρο είναι ζωτικής σημασίας, με τους Γερμανούς (54%) και τους Ιταλούς (52%) να θέτουν το συγκεκριμένο ζήτημα ως πρώτη προτεραιότητα.

Ακολουθεί η ενεργειακή απόδοση των κτηρίων, την οποία, οι κάτοικοι της Ουγγαρίας (54%), περισσότερο από κάθε άλλο Ευρωπαίο πολίτη, θεωρούν ως την πιο σημαντική παράμετρο για την επιλογή κατοικίας.

Παράλληλα, το 51% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι όταν κληθούν να επιλέξουν σπίτι θα δώσουν προτεραιότητα στις προσιτές τιμές και όχι στην τοποθεσία του ακινήτου, με τη συγκεκριμένη τάση να είναι ιδιαίτερα ισχυρή στην Ελλάδα (59%), στην Ιρλανδία (58%) και στην Ιταλία (58%).

Από την άλλη, η ύπαρξη ενός καλού συγκοινωνιακού δικτύου και η εγγύτητα με φίλους και συγγενείς εμφανίζεται να έχει μικρότερη βαρύτητα κατά την τελική αγορά μιας κατοικίας. Μόνο το 32% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι οι συγκοινωνίες είναι πιο σημαντικές από την τοποθεσία και μόλις το 35% δίνει προτεραιότητα στο να είναι κοντά σε αγαπημένα πρόσωπα έναντι της τοποθεσίας του σπιτιού τους.

Αυτή η αλλαγή στις προτεραιότητες αντικατοπτρίζει την εξέλιξη στα κριτήρια επιλογής κατοικίας στην μεταπανδημική εποχή και τις ευρύτερες αλλαγές στον τρόπο ζωής και τις συνθήκες διαβίωσης σε ολόκληρη την Ευρώπη, όπως προκύπτει από τις απαντήσεις 20.000 ενηλίκων Ευρωπαίων πολιτών που συμμετείχαν στην έρευνα «RE/MAX European Housing Trend Report 2024» που πραγματοποίησε η Opinium Research για την RE/MAX Europe. Η επιθυμία για υπαίθριο χώρο και ενεργειακή απόδοση, υποκινούμενη τόσο από περιβαλλοντικές ανησυχίες όσο και από τις πρακτικές συνθήκες ζωής στην εποχή μετά την πανδημία, αποδεικνύουν ότι ο μελλοντικός σχεδιασμός οικιστικής ανάπτυξης θα πρέπει να προσαρμοστεί για να ανταποκριθεί σε αυτές τις εξελισσόμενες απαιτήσεις.

Σημαντικό ρόλο στον τομέα των ακινήτων της Ευρώπης θα συνεχίσει να διαδραματίζει τα επόμενα χρόνια η αγορά δεύτερης κατοικίας, καθώς, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, η φιλοδοξία για την πραγματοποίηση αυτού του ονείρου παραμένει ισχυρή για πολλούς Ευρωπαίους. Αναλυτικότερα, το 69% των Ευρωπαίων είναι ιδιοκτήτες της κατοικίας στην οποία διαμένουν, ενώ 25% αυτών έχουν στην κυριότητά τους και μία δεύτερη κατοικία, η οποία κατά κύριο λόγο χρησιμοποιείται για διακοπές ή για τη συνταξιοδότηση.

Αυτή η τάση είναι περισσότερο διαδεδομένη στη Βουλγαρία (46%), όπου οι μισοί σχεδόν ιδιοκτήτες κατοικιών έχουν στην κυριότητά τους και μια δεύτερη κατοικία. Αντιθέτως, το Ηνωμένο Βασίλειο (10%) παρουσιάζει το μικρότερο ποσοστό αναφορικά με την ιδιοκτησία δεύτερης κατοικίας, με το 71% να δηλώνει ότι είναι απίθανο να αποκτήσει ποτέ μία τέτοια κατοικία -κάτι που ίσως αντανακλά τόσο τις υψηλότερες τιμές των ακινήτων όσο και το κόστος ζωής στη συγκεκριμένη χώρα. Από την άλλη, στην Ελλάδα, το ποσοστό εκείνων που έχουν στην ιδιοκτησία τους τουλάχιστον ένα ακίνητο είναι 64%, ενώ ένα δεύτερο ακίνητο διαθέτει το 39% των ερωτηθέντων.

Πάντως, οι λόγοι για τους οποίους οι Ευρωπαίοι έχουν στην κυριότητά τους δεύτερο ακίνητο τείνουν να είναι περισσότερο λόγοι αναψυχής παρά επένδυσης. Περίπου οι μισοί (44%) χρησιμοποιούν αυτές τις κατοικίες ως εξοχικές και το 23% τις αντιμετωπίζει ως μελλοντικές κατοικίες για τη συνταξιοδότησή τους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η τοποθεσία της δεύτερης κατοικίας, η οποία ποικίλλει, με το 39% των ιδιοκτητών να έχουν δεύτερη κατοικία στην ίδια χώρα, ενώ εκείνοι που βρίσκονται σε ψυχρότερα κλίματα, όπως η Ιρλανδία (25%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (21%), είναι πιθανότερο να έχουν μια δεύτερη κατοικία στο εξωτερικό.

Όπως προκύπτει από την έρευνα, είτε χρησιμοποιείται για διακοπές είτε για τη συνταξιοδότηση είτε ως μακροπρόθεσμη οικονομική επένδυση, η δεύτερη κατοικία δεν είναι απλώς μια τρέχουσα τάση, αλλά ένας φιλόδοξος στόχος για πολλούς. Περισσότεροι από 13 στους 100 ιδιοκτήτες κατοικιών δηλώνουν ότι, αν και δεν έχουν στην κυριότητά τους αυτήν τη στιγμή μία δεύτερη κατοικία, είναι πολύ πιθανόν να αποκτήσουν μία στο μέλλον.

• 44% Εξοχική κατοικία

• 23% Για τη συνταξιοδότηση

• 17% Για τα παιδιά, όταν επιθυμήσουν να μετακομίσουν

• 16% Ενοικίαση του ακινήτου (π.χ. μέσω Airbnb, με βραχυχρόνιες μισθώσεις, κ.λπ.)

• 16% Εκμίσθωση ακινήτου ετήσιας διάρκειας

• 14% Μέρος ενός χαρτοφυλακίου επενδύσεων

• 10% Διαμονή μεταξύ δύο πόλεων (π.χ. για εργασία, κ.λπ.)

• 5% Μετατροπή για επαγγελματική χρήση (π.χ. ως ξενοδοχείο, κατάστημα, γραφείο κ.λπ.)