Το Λουξεμβούργο έχει μακράν το υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ μεταξύ των 27 χωρών που περιλαμβάνονται σε αυτή τη σύγκριση, με 141% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Αυτό εξηγείται εν μέρει από το γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός κατοίκων εξωτερικού απασχολείται στη χώρα και συνεπώς συμβάλλει στο ΑΕΠ της, ενώ δεν αποτελεί μέρος του μόνιμου πληθυσμού του Λουξεμβούργου. Οι καταναλωτικές τους δαπάνες καταγράφονται στους εθνικούς λογαριασμούς της χώρας διαμονής τους.

Η Ιρλανδία έρχεται δεύτερη μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, με 111% πάνω από το μέσο όρο της ΕΕ, ακολουθούμενη από τις Κάτω Χώρες και τη Δανία, με κατά κεφαλήν ΑΕΠ πάνω από 20% πάνω από το μέσο όρο. Το υψηλό επίπεδο του κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ιρλανδία μπορεί να εξηγηθεί εν μέρει από την παρουσία μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών που κατέχουν πνευματική ιδιοκτησία. Η συναφής με αυτά τα περιουσιακά στοιχεία εργολαβική παραγωγή συμβάλλει στο ΑΕΠ, ενώ μεγάλο μέρος του εισοδήματος που αποκτάται από την παραγωγή αυτή επιστρέφεται στους τελικούς ιδιοκτήτες των εταιρειών στο εξωτερικό.

Το Βέλγιο, η Αυστρία, η Γερμανία, η Σουηδία, η Μάλτα και η Φινλανδία ήταν τα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ με κατά κεφαλήν ΑΕΠ πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Η Γαλλία, η Ιταλία, η Κύπρος, η Ισπανία, η Τσεχία και η Σλοβενία βρίσκονταν λιγότερο από 10% κάτω από τον εν λόγω μέσο όρο, ακολουθούμενες από τη Λιθουανία και την Πορτογαλία με 10% έως 20% κάτω.

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Εσθονίας, της Πολωνίας, της Ρουμανίας, της Κροατίας, της Ουγγαρίας, της Σλοβακίας και της Λετονίας ήταν 30% χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν 30% κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ και η Βουλγαρία κατέγραψε κατά κεφαλήν ΑΕΠ 34% κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ.