Να βάλουμε φρένο στην χειροτέρεψη της καθημερινής ζωής!

Πώς θα απαντήσουμε σήμερα στη συντριπτική καθημερινότητα; Πώς θα βάλουμε φρένο στη χειροτέρευση της ζωής μας; Τι θα κάνουμε για να πάρουμε ανάσα;». Ερωτήματα όπως αυτά αποτυπώνουν την αγωνία των εργαζομένων και τον προβληματισμό τους για τη βαρβαρότητα που βιώνουν στη δουλειά και στη ζωή, την αναζήτηση διεξόδου από τη νεολαία, που βλέπει άλλη μια χρονιά να ξεκινά με ακόμα πιο ασφυκτικούς όρους στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο.
Πρόκειται για έκφραση ελπιδοφόρων διεργασιών, στο έδαφος μιας σκληρής πραγματικότητας, που δικαιολογημένα θα δυναμώνουν το επόμενο διάστημα και που φιλοδοξούμε να βρουν έκφραση σε νέες μεγάλες κινητοποιήσεις του λαού και της νεολαίας, και σε αγωνιστικά ξεσπάσματα. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, στόχος είναι να μετατραπεί και η απεργία της 1ης Οκτώβρη ενάντια στο νομοσχέδιο - έκτρωμα για τη 13ωρη δουλειά σε κορυφαίο σταθμό για την οργάνωση μιας τέτοιας πλατιάς λαϊκής κινητοποίησης.
Είναι καθαρό ότι αυτά δεν εξελίσσονται στο «κενό», αλλά σε ένα έδαφος όπου φουντώνει η λαϊκή δυσαρέσκεια. Ειδικά αυτές τις μέρες επιβεβαιώνεται ότι το περιβόητο «καλάθι της ΔΕΘ», στο οποίο παρέπεμπε η κυβέρνηση ήδη από τον περασμένο Φλεβάρη, στον απόηχο της τότε μεγάλης απεργίας, αποτελούσε τελικά ένα ακόμα τεράστιο «πακέτο» για το κεφάλαιο, μαζί με ανακύκλωση της φτώχειας και αντεργατικά μέτρα, όπως το 13ωρο.
Σε αυτήν τη μεγάλη δυσαρέσκεια επιδρά η «μεγάλη εικόνα», η κλιμάκωση των ανταγωνισμών ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, προκαλώντας ανασφάλεια και φρίκη για τα πολεμικά μέτωπα, ενώ η ΝΑΤΟική εμπλοκή μεγαλώνει τους κινδύνους και απαιτεί περαιτέρω στράγγισμα του λαϊκού εισοδήματος.
Επιδρά προφανώς και η μπόχα που αναδίδει το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης, προκαλώντας δικαιολογημένα αγανάκτηση και αποστροφή απέναντι σε ένα κράτος εχθρικό για τον λαό, απέναντι στα εγκλήματα που καθημερινά διαπράττει για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων.
Βασίλης Ζιώβας
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ