Η Αναγέννηση βασίζεται στην ιδέα ότι αν θέλουμε να παράξουμε πλούτο, και να τον μοιράσουμε κοινωνικά, γεωγραφικά και διαγενεακά, δίκαια, πρέπει πρώτα να κάνουμε μια γενναία μεταρρύθμιση και να μεταβιβάσουμε εξουσία και πόρους με διαφάνεια από το κέντρο, από το σημερινό Μαξίμου, σε σύγχρονους θεσμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Επιμελητήρια, Συνεταιρισμούς, Επαγγελματικούς και Συνεταιριστικούς Φορείς και αυτόνομα Πανεπιστήμια, που συνεργάζονται και λογοδοτούν στους πολίτες. Η «Μεγάλη Μεταβίβαση» είναι απαραίτητη, διότι, αν θέλουμε να αλλάξουμε παραγωγικό μοντέλο, πρέπει να διευρύνουμε την παραγωγική μας βάση, να βάλουμε περισσότερες Ελληνίδες και Έλληνες στο παιχνίδι της ανάπτυξης. Και ο καλύτερος τρόπος να το κάνουμε αυτό, είναι να μεταφέρουμε την εξουσία σε θεσμούς που συνεργάζονται, για να υλοποιήσουν τοπικά προγράμματα ανάπτυξης σε όλη την Ελλάδα, τα οποία προικίζει, στον βαθμό που μπορεί, συνολικά το κεντρικό πολιτικό σύστημα. Όπως, δηλαδή, συμβαίνει σε όλα τα Ευρωπαϊκά κράτη.

Η προτεινόμενη πολιτική, συναντά διεθνή παραδείγματα, όπως στις ΗΠΑ, το πρόγραμμα Build Back Better του Joe Biden, στη Γερμανία, το πρόγραμμα Industrie 4.0, καθώς και το πρόγραμμα βιομηχανικής πολιτικής του Kier Starmer, στο Ηνωμένο Βασίλειο, Prosperity through Partnership.

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, έδωσε όλη την ενέργεια στους έχοντες, και όταν αυτοί αυξάνουν τις τιμές, η Κυβέρνηση μαζεύει φόρους, κρατώντας ψηλά τον ΦΠΑ και μοιράζει PASS. Με αυτόν τον τρόπο, συμμετέχει στην αύξηση της ακρίβειας, αντί να τη μειώνει. Υπάρχει άλλος δρόμος. Να δώσουμε μέρος της ενέργειας στις τοπικές κοινωνίες, που την παράγουν και αυτές, να τη μοιράσουν σε Δήμους, Συνεταιρισμούς και Επιμελητήρια, που θα μπορούσαν να περάσουν φτηνή ενέργεια, σε σταθερές τιμές, σε ευάλωτα νοικοκυριά, αγρότες και μικρομεσαίες ενεργοβόρες επιχειρήσεις, αντίστοιχα. Όπως, οι φούρνοι.

Αυτό, θα κρατούσε μέρος της κοινωνικής πολιτικής στα χέρια των τοπικών κοινωνιών, τα αγροτικά προϊόντα μας ανταγωνιστικά, το ψωμί φθηνό, και θα έκανε την ενέργεια που παράγεται στην Ελλάδα ανταγωνιστική. Έτσι, αυτοί που σήμερα τα λαμβάνουν, δεν θα τα χρειαζόντουσαν τα PASS και έτσι, θα μπορούσαμε να μειώσουμε τον ΦΠΑ, κρατώντας τις τιμές χαμηλότερες για τη μεσαία τάξη. Έτσι, θα προκαλούσαμε την αποκλιμάκωση της ακρίβειας. Τέτοιες πολιτικές, θα στήριζαν το εισόδημα κάθε ελληνικής οικογένειας. Επειδή, όμως, η Κυβέρνηση έδωσε ήδη τις ΑΠΕ στους μεγάλους επιχειρηματίες, προτείνω να αδράξουμε μια νέα ευκαιρία. Με κάθε νέα άδεια παράκτιου πάρκου παραγωγής ενέργειας, που θέλει τεράστιες επενδύσεις με μεγάλες αποδόσεις, να υπάρχει επιστροφή κάποιων χερσαίων εγκαταστάσεων στις τοπικές κοινωνίες.

Η δημόσια περιουσία, είναι ένα ακόμα εργαλείο, στο οποίο δίνω τεράστια σημασία για την ανάπτυξη μιας πατριωτικής οικονομίας. Σήμερα, βρίσκεται όλη στα χέρια του κεντρικού κράτους που την αφήνει να σαπίζει. Το μόνο που έχει μείνει στο Υπερταμείο, είναι 72.000 ακίνητα. Από τα οποία αξιοποιήσιμα, μας λένε, είναι περίπου τα μισά. Και το μόνο που κατάφερε η Κυβέρνηση, σε πέντε χρόνια διακυβέρνησης, είναι να κάνει διαγωνισμό για να προσλάβει 7 συμβούλους, για την καταγραφή τους και την αξιολόγησή τους. Για αυτό, όπως είχα προτείνει στη Βουλή, το Υπερταμείο πρέπει να κλείσει. Αποτελεί εθνική ντροπή, εξάρτησης της χώρας. Τα αδρανή περιουσιακά του στοιχεία, οφείλουμε να τα μεταφέρουμε στις τοπικές κοινωνίες. Το κάναμε πιλοτικά πριν 13 χρόνια στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και σχεδόν όλα τα περιουσιακά στοιχεία που παρέμεναν ανενεργά, αξιοποιήθηκαν και άρχισαν να παράγουν πλούτο, για τις τοπικές κοινωνίες, μέσα σε έξι μήνες.

Για την ενίσχυση των τοπικών κοινωνιών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, που είναι κομβικές για την τοπική ανάπτυξη, προτείνεται, η δημιουργία Περιφερειακών Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων. Μίνι τράπεζες, που θα μπορούν να διαχειριστούν χρήματα του ΕΣΠΑ και θα δίνουν μικρά δάνεια σε τοπικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που, σήμερα, αδυνατούν να πάρουν.

Μια πρόταση, που κατέθεσα στην Τράπεζα της Ελλάδας, μιας που και εκείνη, επισήμως, θεωρεί προβληματικό το ολιγοπώλιο που έχει δημιουργηθεί, από τις σημερινές συστημικές τράπεζες, με ολέθρια αποτελέσματα στις χρεώσεις, την ακρίβεια και τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων. Αυτά τα τοπικά, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, θα δώσουν προοπτική σε τοπικές κοινωνίες, που, σήμερα, μαραζώνουν.

Για να βοηθηθούν οι οικογένειες των «κόκκινων δανείων», προτείνω τη δημιουργία ενός δανειολογίου, όπως το Κτηματολόγιο. Την υποχρεωτική καταγραφή του ιστορικού κάθε δανείου, από τράπεζες και funds. Όχι, μόνον του κεφαλαίου και των τόκων, όπως είναι σήμερα. Αλλά όλου του ιστορικού: Πότε πάρθηκε το δάνειο; Από ποιον; Τι, από το σημερινό κεφάλαιο, αποτελεί το αρχικό κεφάλαιο; Τι, τους τόκους και τι, τις υπερημερίες; Πότε μεταβιβάστηκε και από ποιον, σε ποιον; Το συνολικό ιστορικό της επικοινωνίας με τον δανειολήπτη, πότε ενημερώθηκε, από ποιον και γιατί. Σε τι θα βοηθήσει αυτό; Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσες ευτράπελες ιστορίες έχουμε ακούσει, για δάνεια που μεταβιβάστηκαν χωρίς να το ξέρει ο δανειολήπτης. Πώς, οι τράπεζες έμπλεξαν τους λογαριασμούς και δεν πίστωναν πληρωμές, που έχουν ήδη γίνει. Πώς, δεν έλαβαν υπόψη ριζικές αλλαγές στη δυνατότητα ενός δανειολήπτη να πληρώσει, όπως μια απόλυση ή ακόμα και μια βαριά ασθένεια. Η διαφάνεια στα κόκκινα δάνεια έχει τεράστια αξία και δίνει όπλα στον δανειολήπτη να διαπραγματευτεί. Θα ανακούφιζε χιλιάδες νοικοκυριά.

Αυτά, είναι άμεσα και αποτελεσματικά στοιχεία της Αναγέννησης. Ένα σχέδιο που πηγάζει από το αξιακό πλαίσιο του ΠΑΣΟΚ, αλλά μιλάει για μια κοινωνία σύγχρονη. Ένα σχέδιο Ελληνικό, Ανθρωποκεντρικό, Σοσιαλιστικό. Που ενισχύει καθετί, που η Πατρίδα μας θέλει και μπορεί να κάνει. Που βάζει τον Άνθρωπο στο επίκεντρο πολιτικών προτεραιοτήτων. Και απελευθερώνει δημιουργικές δυνάμεις, για να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα. Και, έτσι, θα πάμε μπροστά.
Οι αλλαγές που προτείνω είναι μεγάλες μεταρρυθμίσεις, που δεν χρειάζονται πολλά χρήματα. Χρειάζονται αλλαγή νοοτροπίας. Αλλαγή παραδείγματος. Και, κυρίως, μεταφορά εξουσίας από το Μαξίμου, για να μοιραστεί εκεί που λογοδοτεί, στον πολίτη.

Χρειάζεται δηλαδή ένα νέο εθνικό σχέδιο που θα βασίζεται πάνω σε πραγματικές, προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, που θα αλλάξουν, ριζικά, το παραγωγικό μοντέλο της χώρας» και που θα χτίσουν μια, πραγματικά, «πατριωτική οικονομία».
Τι σημαίνει «πατριωτική οικονομία»; Σημαίνει, μια οικονομία που επενδύει στα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε περιοχής, κυρίως τους Ανθρώπους της, τη φύση και τον πολιτισμό της, και στρατηγικά σε τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας και καινοτομίας, όπως η υγεία και η άμυνα. Δημιουργεί και πολλαπλασιάζει πλούτο σε κάθε περιοχή, διότι τον κρατάει, όσο περισσότερο μπορεί, μέσα στην τοπική κοινωνία. Αναδεικνύει αξία εκεί που, μέχρι σήμερα, περιφρονούμε, και απελευθερώνει δημιουργικές δυνάμεις, ανοίγοντας αγορές επιθετικά για ελληνικά προϊόντα στο εξωτερικό και νέες υπηρεσίες στην Ελλάδα.

Βασίζεται, δηλαδή, στην ενεργή παρέμβαση του κράτους, ώστε να ενεργοποιήσει και να οργανώσει την τοπική κοινωνία να δημιουργήσει τον δικό της πλούτο, συνδέοντας την ιδιωτική πρωτοβουλία με τις κοινωνικές προτεραιότητες.
Είναι ώρα, η Ελλάδα να ανέβει σε αυτό το προοδευτικό κύμα. Είναι η ώρα, για την εδραίωση της «Πατριωτικής Οικονομίας» και για αυτό θα δουλέψω, με όλες μου τις δυνάμεις.