Την άλλη μέρα ο διευθυντής του σχολείου λέει στη δασκάλα: «από ό, τι καταλαβαίνω χθες είχατε πρόβλημα με τους γονείς ενός εκ των μαθητών μας.» Ναι το πράγμα ξέφυγε λίγο, του απαντά εκείνη. «Κοιτάξτε όταν τα πράγματα ξεφεύγουν θα ήθελα να ενημερώνομαι». «Φυσικά, κ. διευθυντά πως θέλετε να το χειριστούμε», του απαντά εκείνη. «Υποθέτω ότι θα μπορούσατε να ζητήσετε συγνώμη. Καταλαβαίνω ότι ο Δημητράκης έκανε ένα λάθος στο τεστ, όμως δεν είναι η δουλειά μας να λέμε στους μαθητές πότε είναι σωστό και πότε λάθος. […] Οι γονείς δεν θέλουν να μπουκώνετε τα στόματα των παιδιών με τις προ-κατειλημμένες αντιλήψεις σας.» Η δασκάλα ενοχλημένη του λέει: «Μα κ. διευθυντά, συγνώμη, τι λέτε, η μάνα του όχι μόνο με εξύβρισε αλλά και με χαστούκισε. Εξ' άλλου η δουλειά μας είναι να διδάσκουμε το σωστό, και εδώ αυτό δεν είναι προκατάληψη το λένε τα Μαθηματικά» Και τότε ο διευθυντής της ανταπαντά σοβαρά: «Ξέρετε τι δεν λειτουργεί σωστά; Η συμπεριφορά σας. Και να σας το εξηγήσω με όρους Μαθηματικών για να το καταλάβετε… Αν πάρετε όλα τα παιδιά σε αυτή την αίθουσα και τα διαιρέσετε με το μηδέν, τόσο ακριβώς τα σέβεστε. Μήπως σε αυτό θέλετε να προσθέσετε κάτι;» Και τότε ήταν που η άτυχη δασκάλα πραγματικά… καράφλιασε. Ωστόσο εκείνη συγκρατώντας τον εκνευρισμό της του είπε όσο ήρεμα μπορούσε: «Μα κ. διευθυντά τα Μαθηματικά λένε ότι δεν γίνεται ένας αριθμός να διαιρεθεί με το μηδέν και μάλιστα να δώσει αποτέλεσμα μηδέν».

«Άρα τώρα είμαι και εγώ χαζός; Δηλαδή είμαι ένας τρελός διευθύνων σύμβουλος που ασχολείται με τη γραφειοκρατία, ενώ εσείς τα αστέρια οι δάσκαλοι αλλάζετε τον κόσμο;», της απαντά εκείνος σε έντονο ύφος.

Για να μην πολυλογούμε το περιστατικό είχε ως συνέχεια την μαζική αντίδραση των μαθητών του σχολείου οι οποίοι με καθημερινές συγκεντρώσεις γιουχάιζαν την… οπισθοδρομική δασκάλα όταν εκείνη προσέρχονταν στο σχολείο. Τα πλακάτ των συγκεντρωμένων μεταξύ των άλλων ανέγραφαν το σύνθημα: «Οι μαθητές μετράνε! Οι δάσκαλοι διαιρούν», ενώ μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων στην απόπειρα της να διαβεί την πόρτα εισόδου του σχολείου έσπευδαν να την προπηλακίσουν φωνάζοντας και κραδαίνοντας τεράστιο πανό που έγραφε: «σταμάτα να υπονομεύεις την πεποίθηση των μαθητών… Να ζητήσεις συγνώμη από τους γονείς… Γιατί έγινες δασκάλα αφού μισείς τα παιδιά;».

Η συνέχεια ήταν αναπάντεχη για την άμοιρη δασκάλα, όταν στην απολογία της ενώπιον του πειθαρχικού συμβουλίου του σχολείου τόλμησε να πει: «…ξέρετε, πραγματικά πιστεύω, ότι όλο τούτο θα ξεφουσκώσει αν περιμένουμε μια βδομάδα ή λίγο παραπάνω….» Με τον πρόεδρο να την διακόπτει λέγοντας: «λυπάμαι αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει.[…] Μας έχουν κάνει μήνυση για πρόκληση συναισθηματικής διαταραχής ανηλίκου.[…] Ωστόσο θα μπορούσατε να μας πείτε πότε συνειδητοποιήσατε αυτό φιάσκο και την αιτία που οδήγησε σε αυτή την εξέγερση στο σχολείο;» «Εξέγερση; Μα το μόνο που είπα ήταν ότι 2+2 κάνει 4», ήταν η απάντηση της απορημένης δασκάλας; «Κοιτάξτε, θα σας ζητούσαμε να υποχωρήσετε πάνω σε αυτό/ Απλά πείτε ότι είστε ανοιχτή στην πιθανότητα να υπάρχουν περισσότερες σωστές απαντήσεις», ήταν η… φιλική σύσταση- προτροπή του προέδρου. Με την δασκάλα, ωστόσο, να του απαντά ήρεμα: «Μα αυτό κ. πρόεδρε δεν είναι αλήθεια… δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να μας εκφοβίζουν. Μα είναι τόσο ηλίθιο…» Και τότε ήταν που ακούγοντας τον πρόεδρο να λέει τα πιο κάτω… καράφλιασε και ο καραφλός κατά το κοινώς λεγόμενο: «Ηλίθιο… Να που είναι το πρόβλημά σας. Όποιος διαφωνεί μαζί σας είναι ηλίθιος. Σε αυτό κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει. Όμως, εδώ, υπάρχει μόνο μία σωστή απάντηση. Πως για το καλό σας, πραγματικά ελπίζω να ξέρετε τη σωστή απάντηση όταν τα ΜΜΕ το θέμα το κάνουν βούκινο». «Την έχω, κ. πρόεδρε, 2+2=4» του απαντά εκείνη αγέρωχα. Και τότε η άτυχη δασκάλα άκουσε τον πρόεδρο του σχολείου να της λέει; «και εγώ έχω τη δική μου απάντηση. Ότι το σχολείο μας χωρίς εσάς έχει μέλλον. […] Σας θέτουμε σε διαθεσιμότητα για να βρείτε το χρόνο να αναλογιστείτε τις ακραίες ιδέες σας. Εσείς η ίδια φέρατε τον εαυτόν σας σε αυτή τη θέση.»

Την άλλη μέρα η δασκάλα τυχαία βλέπει στην τηλεόραση το σλόγκαν: «Δείτε σε λίγο… Σε υπόθεση που χαρακτηρίζεται ως Μαθηματικό σκάνδαλο, ακτιβίστρια δασκάλα δημοτικού σχολείου συνελήφθη να καταπατά συνταγματικά δικαιώματα μαθητού της». Και μετά από λίγο ο ρεπόρτερ του σταθμού να αναφέρει: «σύμφωνα πληροφορίες η δασκάλα που είναι μέλος της φιλελεύθερης ελίτ της κοινωνίας μας είπε σε ένα αθώο πρωτάκι μαθητή της ότι η απάντηση που έδωσε σε ένα τεστ στα Μαθηματικά ήταν λάθος. Μόνο η δική της απάντηση ήταν σωστή. Ενώ από όσα ακούγονται οι μαθητές της στο τέλος κάθε χρονιάς δεν την θέλουν για την επόμενη. Θέλουν άλλον δάσκαλο… Το ζήτημα έχει δημιουργήσει μια υγιή συζήτηση στη χώρα μας. Κάποιοι ειδική επιμένουν ότι 2+2 κάνουν 4. Άλλοι λένε 22…»

Ωστόσο προτού η άμοιρη δασκάλα συνέλθει από το σοκ για αυτά που μετέδωσε η TV, στο τηλεφώνημα που ακολουθεί ακούει τον πρόεδρο του ΔΣ του σχολείου να της ανακοινώνει: «Η σχολική επιτροπή αποφάσισε ότι για το καλό όλων οι υπηρεσίες σας δεν απαιτούνται πλέον.» «Για το καλό όλων; Και τα παιδιά τι θα γίνουν;» του λέει η δασκάλα, ενώ τα πρώτα δάκρυα άρχισαν να κυλούν στα μάγουλά της. «Κοιτάξτε κυρία μου, αυτή είναι η απόφαση» της λέει κοφτά ο συνομιλητής της, προσθέτοντας: «εμείς δεν θέλουμε να ριζοσπαστικοποιείτε τους μαθητές μας. Πάντως αύριο στις 12 σας περιμένουμε στο σχολείο για τα διαδικαστικά της απόλυσής σας».

Την άλλη μέρα η κυρά δασκάλα έφτασε στην ώρα της αλλά βρέθηκε προ εκπλήξεως όταν είδε να την περιμένουν τα τηλεοπτικά δίκτυα της χώρας και να την υποδέχονται με χαμόγελα τα μέλη του ΔΣ του σχολείου. Εύχαρις και με πλατύ χαμόγελο ο πρόεδρός του μπροστά στις κάμερες άρχισε να της λέει: «σας ευχαριστούμε που ήλθατε. Ειλικρινά λυπούμαστε που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Αν θέλατε μόνο να είσαστε πιο ανοιχτόμυαλη…». Και εκείνη έσπευσε να απαντήσει: «Δηλαδή τα Μαθηματικά και η ακαδημαϊκή ακεραιότητα πάνε περίπατο;» «Μα σας είχαμε προειδοποιήσει, σας είχαμε κάνει ξεκάθαρη εξήγηση. Παρόλα αυτά εσείς επιμένατε… Αλλά φυσικά εμείς θα εκπληρώσουμε τις οικονομικές μας υποχρεώσεις.[…] Λοιπόν, έχουμε 2000€ από την πρώτη του μισθού μηνός και άλλες 2000€ η αποζημίωσή σας μας κάνουν 4000€» της απαντά εκείνος και με ένα πλατύ χαμόγελο της παραδίδει την ισόποση επιταγή κοιτάζοντας τις τηλεοπτικές κάμερες που αποθανάτιζαν το στιγμιότυπο.

«Λάθος κ. πρόεδρε. 2000€+2000€ κάνουν 22000€», του απαντά αγέρωχα η πανέξυπνη δασκάλα, ενώ στο τελευταίο άκουσμά της οι κάμερες και τα μικρόφωνα έφυγαν από τα χέρια των τηλεοπτικών συνεργείων, ο κ. πρόεδρος έσπευσε να εξαφανιστεί και τα εκατομμύρια των τηλεθεατών του καλό-στημένου σώου να σπεύδουν να πανηγυρίσουν για το φιάσκο των εμπνευστών της κακόγουστης φάρσας που σκηνοθέτησαν κάποιοι επιτήδειοι της εμπορευματοποιημένης εκπαίδευσης.

Πάντως ο γράφων δηλώνει ότι τυχόν ομοιότητες των διαφόρων φάσεων της προ-εκτεθείσας ιστορίας με ανάλογες της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας είναι απλή σύμπτωση. Όμως κακά τα ψέματα αλλά η παρατιθέμενη ιστορία μην πείτε ότι δεν θυμίζει:

• Τους… υπερευαίσθητους γονείς που υπερασπίζονται άκριτα τα… δικαιώματα των παραβατικών κανακάρηδών τους.

• Ή κάποιους από αυτούς που ασκούν μέχρι και μπούλινγκ στους δασκάλους και καθηγητές, άλλοτε γιατί δεν αθωώνουν τα άτακτα παιδιά τους, άλλοτε γιατί δήθεν τα αδικούν στη βαθμολογία ή τα πιέζουν ψυχολογικά με τα… δύσκολα θέματα στις σχολικές είτε στις πανελλήνιες εξετάσεις.

• Ή τα ΜΜΕ-έντυπα και διαδικτυακά- που ντοπάρουν τον κόσμο κάνοντας την τρίχα τριχιά, κατά το λαϊκώς λεγόμενο, προπαγανδίζοντας κατά της όποιας κρατικής εξουσίας και κατακεραυνώνοντας το συμπολιτευόμενο κόμμα.

• Ή τα περισσότερα ΜΜΕ που αντίθετα σιγοντάρουν εμετικά την εκάστοτε κυβέρνηση της χώρας παραβλέποντας τις καραμπινάτες καταπατήσεις υπαρκτών συνταγματικών δικαιωμάτων των πολιτών αλλά και ευλογώντας άκριτα την υπερψήφιση αντισυνταγματικών νόμων.

• Ή τους εκάστοτε κυβερνητικούς ιθύνοντες, που υπερασπίζονται φανατικά την δήθεν πολιτική ορθότητα, και με την επικουρία της πολύ-επίπεδης παντοδύναμης κυβερνητικής προπαγάνδας επιδιώκουν να την επιβάλλουν στο λαό ακόμη και αν αυτό θέτει σε δοκιμασία τη νοημοσύνη του.

Δες τε για παράδειγμα τι ψευδές και ανυπόστατο ειπώθηκε, τι αληθινό στρεβλώθηκε, τι φανερό αποκρύφτηκε, τι «προοδευτικούρα» έπεσε, τι ανύπαρκτα ανθρώπινα δικαιώματα επινοήθηκαν και τι τελικά πως πέρασε από τη Βουλή ως νόμος του κράτους το ν/σ του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών και θα καταλάβετε πόσο χρήσιμη είναι τελικά η πιο πάνω ιστοριούλα… Την οποία ειρήσθω εν παρόδω, ο γράφων, άντλησε από το διαδίκτυο και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις εκτυλίσσεται σε κάποια χώρα της κατά τα άλλα πολιτισμένης και προηγμένης Ευρώπης των… λαών, με την οποία, τρομάρα μας, πρέπει να εναρμονίσουμε τις ζωές μας και να μιμούμενοι όλα τα παρασάνταλλα... που οι κοινωνίες των χωρών της πιστεύουν και εφαρμόζουν…