Σε ένα σύστημα Υγείας όπου τα νοσοκομεία - αυτοχρηματοδοτούμενες μονάδες έχουν ως βασικό κριτήριο λειτουργίας τη «βιωσιμότητά» τους, ακριβώς αυτό το οικονομικό στοιχείο θα καθορίζει ποια ιδρύματα θα συνεχίσουν να λειτουργούν, ποιες κλινικές και ποια τμήματα «δεν συμφέρουν», επομένως θα συρρικνώνονται ή θα κλείνουν, κι ας είναι αναγκαία για τον λαό. Με το ίδιο κριτήριο θα αξιολογείται βέβαια και το προσωπικό, αναλόγως θα καθορίζονται και οι προσλήψεις, οι απολύσεις κ.ο.κ.

Τέτοια κριτήρια είναι που γενίκευσαν τις εργασιακές σχέσεις - λάστιχο, την εργολαβοποίηση υπηρεσιών, τον θεσμό του επικουρικού προσωπικού. Σήμερα, για παράδειγμα, οι επικουρικοί και ένα μέρος των εφημεριών πληρώνονται από τα έσοδα των νοσοκομείων (νοσήλια και απογεματινά ιατρεία), οπότε εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς τι δρόμους ανοίγει το νέο μέτρο που προωθεί η κυβέρνηση.

Εύλογα οι υγειονομικοί απαντούν στην κυβέρνηση ότι το πρόβλημα των τεράστιων αναμονών δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί.
Άλλωστε, με τα νοσοκομεία να είναι υπό κατάρρευση, τι παραπάνω μπορεί να προσφέρει σε έναν ασθενή το απογευματινό επί πληρωμή χειρουργείο εκτός από το να του αδειάσει την τσέπη; Ποιοι θα νοσηλεύσουν τον συγκεκριμένο ασθενή, ποιοι θα τον μεταφέρουν; Ποιοι αναισθησιολόγοι θα τον κοιμίζουν για το χειρουργείο; Προφανώς οι ίδιοι στους οποίους οφείλονται εκατοντάδες ρεπό, που δουλεύουν εφημερίες τα μισά μερόνυχτα του μήνα, καταρρέοντας μέσα στα χειρουργεία.

Ποιος θα βοηθά τον χειρουργό στα απογευματινά χειρουργεία; Ο ειδικευόμενος γιατρός που ταυτόχρονα εφημερεύει και δεν προλαβαίνει να δει ούτε τους ασθενείς που νοσηλεύονται, και που σήμερα δεν μπορεί να μπει στο χειρουργείο, γιατί δεν υπάρχει κάποιος να τον αντικαταστήσει στην κλινική;

«Για την κάθε επέμβαση έχουμε συγκεκριμένο τιμοκατάλογο», ομολογεί η κυβέρνηση ενόψει του ανοίγματος των απογευματινών επί πληρωμή χειρουργείων μέσα στα δημόσια νοσοκομεία. Πόσο θα κοστίζουν όμως αυτά τα χειρουργεία;

Αν πάρουμε ως δείκτη τα λεγόμενα Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια (ΚΕΝ), ένας ενδεικτικός τιμοκατάλογος των απογευματινών χειρουργείων έχει ως εξής:

Αμυγδαλεκτομή και / ή αδενοειδεκτομή: 2.478 ευρώ.

Λοιμώξεις / φλεγμονές του αναπνευστικού χωρίς συνυπάρχουσες παθήσεις - επιπλοκές: 5.573 ευρώ.

Διακαθετηριακή τοποθέτηση καρδιακής βαλβίδας χωρίς καταστροφικές συνυπάρχουσες παθήσεις - επιπλοκές: 10.000 ευρώ.

Στεφανιαία παράκαμψη (χωρίς επιπλοκές): 7.276 ευρώ.

Στεφανιαία παράκαμψη (με επιπλοκές): 8.924 ευρώ.

Επεμβάσεις καρδιακών βαλβίδων: 9.328 ευρώ.

Μεταμόσχευση καρδιάς: 80.000 ευρώ.

Οι παραπάνω τιμές μάλιστα θεωρούνται «παρωχημένες» και αναμένεται να υπάρξει επανακοστολόγηση σύμφωνα με το σύστημα των Ομοιογενών Διαγνωστικών Κατηγοριών (DRGs), που θα αντικαταστήσει τα ΚΕΝ και η εφαρμογή του αποτελεί καθοριστικό εργαλείο προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος, δηλαδή η χρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος Υγείας να γίνεται κατά 80% από τον ΕΟΠΥΥ.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι από τα πιο πρόσφατα στοιχεία που υπάρχουν (2021 - ΕΛΣΤΑΤ) η συνολική χρηματοδότηση για δαπάνες Υγείας ήταν 16,665 δισ. ευρώ. Από το σύνολο της δαπάνης στην Υγεία σήμερα το κράτος συμμετέχει με 30,4%, ενώ οι ιδιωτικές δαπάνες είναι 69,6% - άμεσες 37,8% και έμμεσες (ΟΚΑ) 31,8%. Αυτή η κατανομή των δαπανών στην Υγεία αντανακλά την πολιτική περιορισμού της κρατικής δαπάνης και την ανάληψη μεγαλύτερου βάρους από τον λαό».