Θεώρησα ιστορική μου υποχρέωση να θυμίσω ένα παγκόσμιας σημασίας γεγονός που συνέβη πριν 73 χρόνια!! Το ξημέρωμα της 30ης προς 31ης Μαΐου 1941, δύο νέα παιδιά ο αείμνηστος ΛΑΚΗΣ ΣΑΝΤΑΣ (απεβίωσε στις 30-4-2011) και ο θρύλος ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ, τον οποίο είχα την τιμή να γνωρίσω, (φίλοι τότε με τον Λάκη Σάντα και συναγωνιστές αργότερα), κατέβασαν τη ναζιστική σβάστικα από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης των Αθηνών.

Δεν θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτό καθ’ αυτό το γεγονός, που ούτως η άλλως και σήμερα είναι αδιανόητο σαν εγχείρημα. Ήταν η πρώτη αντιστασιακή πράξη εναντίον των Γερμανών. Έγραψαν άλλοι πολύ πιο έγκυροι από μένα για αυτό. Εγώ θα ήθελα να αναφερθώ και ειδικά σαν αφιέρωμα προς τον σκληρά δοκιμαζόμενο λαό μας σε δύο συμβολισμούς. Ο ένας ήταν η σβάστικα, η σημαία των ναζί που βεβήλωνε το παγκόσμιο λίκνο του πολιτισμού με την βάρβαρη παρουσία της. Δήλωνε το μίσος, την οργή, την καταπάτηση κάθε έννοιας ελευθερίας της "δήθεν ανώτερης φυλής".

Επέφερε τη βία μεταξύ των ανθρώπων, το διχασμό και το νόμο της ζούγκλας. Ο δυνατός επιβιώνει ενάντια στον ανίσχυρο. Το σύμβολο των ναζί τόνιζε όλες τις επαίσχυντες πράξεις τους εναντίον της Ελλάδας και της Ανθρωπότητας. Διαίρεσε τους λαούς και έφτασε να εκπροσωπεί τις κτηνώδεις εκφάνσεις του ανθρώπινου γένους. Ο άλλος συμβολισμός ήταν η Ακρόπολις με τον Παρθενώνα. Σύμβολα του φωτός και του πολιτισμού. Μνημεία παγκόσμιας έπαρσης της Ελληνικής ψυχής και της δημοκρατίας που γεννήθηκε στον ιερό αυτό χώρο. Η φωτεινή λοιπόν έκφανση του ανθρώπου.

Τι αντίθεση και ανισορροπία λοιπόν!!! Αυτή την ανισορροπία αποκατέστησαν οι δυο μικροί ήρωες μας. Δεν ήταν παραμύθι, ήταν αληθινό γεγονός… που επέφερε την αποκατάσταση της παγκόσμιας ισορροπίας σαν έννοια και όχι μόνο. Πρέπει δυστυχώς να αναφέρω πως και τότε υπήρχαν εφιάλτες και δυστυχώς δεν τιμωρήθηκαν ποτέ. Έτσι και σήμερα. Αλλά υπήρχαν και νέοι με ιδανικά όπως οι προαναφερόμενοι που έδωσαν το προανάκρουσμα για την εθνική μας αντίσταση.