Αναρτήθηκε στις:30-11-20 14:53

Ο ποιητής Αλέκος Παναγούλης


Γράφει ο Γιάννης Τζαμπούρας


Έχω ξαναγράψει για τον Αλέκο Παναγούλη, από τη μεριά της πολιτικής του δράση στην επταετία. Σήμερα δράττομαι της ευκαιρίας να αναφερθώ στον ποιητή μα πρώτα από όλα για τον άνθρωπο Αλέκο Παναγούλη και τον συναισθηματικό του κόσμο μέσα στη λογική του παραλόγου.

Αυτόν τον παραλογισμό και τα βασανιστήρια, που έζησε σαν ο υπ’ αριθμόν ένα κρατούμενος της ΕΣΑ σε στρατιωτικές φυλακές και κυρίως στο Μπογιάτι, όπου τον είχαν σε ένα κελί ένα επί ένα και όμως και εκεί έγραφε ποιήματα που μερικά μελοποίησε ο μεγάλος συνθέτης μας Μίκης Θεοδωράκης.

Ύστερα από την επταετία δεν σταμάτησε τον αγώνα του για να φύγουν οι διάφοροι «παρατρεχάμενοι και συνεργάτες της». Μυστηριωδώς και ενώ θα έφερνε στο φως τον φάκελο για την διαβόητη ΕΣΑ και τους βασανιστές ,σκοτώθηκε εκείνο το μοιραίο βράδυ ξημερώνοντας πρωτομαγιά του 1976 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Ο Παναγούλης σημάδεψε μια εποχή με το θάρρος του, αλλά και την ελπίδα του για ένα καλύτερο αύριο και για μια ελεύθερη ζωή, όντας και ο ίδιος παθιασμένος με τη ζωή. Δημοσίευσε πολλά ποιήματα με την παρότρυνση της αγαπημένης του Οριάνας Φαλάτσι, της καλύτερης πολεμικής ανταποκρίτριας της εποχής της.

Τα ποιήματά του γνώρισαν μεγάλη επιτυχία και αρκετά έγιναν τραγούδια.

Βραβεύτηκε με μεγάλα βραβεία διεθνή, αλλά παρέμεινε πάντα απλός και καταδεκτικός, παρ’ ότι τα έβαλε με ένα ολόκληρο σύστημα εξουσίας και έγινε διάσημος παγκοσμίως. Για να μην τον ξεχάσουμε εμείς οι λίγοι γραφικοί παραθέτω το ποίημα «Ἀγωνίες»:

Ἀγωνίες


Ἂν χτυπήσουν τὴν πόρτα, μὴν ἀνοίξεις.

Ὅσο καὶ νὰ χτυποῦν.

Πρέπει νὰ πιστέψουν πὼς τὸ σπίτι

εἶναι ἀδειανό.

Δὲν θὰ τὴ σπάσουν. Μὴ φοβᾶσαι.

Ἂν τὴ σπάσουν,

θὰ ξέρουμε πὼς μᾶς πρόδωσαν.

Οὔτε κ᾿ ἐγὼ τὸ πιστεύω.

Ναί, θὰ πυροβολήσω ἂν μποῦνε.

Ἐσὺ δοκίμασε νὰ φύγεις.

θὰ μπορέσεις.

Γιὰ μᾶς θἆναι. Τόση ὥρα

τριγυρίζουν τὸ σπίτι.

Κύταξε ἀπ᾿ τ᾿ ἄλλο παραθύρι.

Μὰ πρόσεχε.

Ναί, βλέπω. Χτυπᾶνε ἀπέναντι.

Μίλα σιγότερα.

Ἀκοῦς; Φασαρία; Τί νὰ γίνεται;

Κάποιον πιάσανε. Εἶναι γέρος.

Τὸν χτυπᾶνε τὰ σκυλιά.

Ἄτιμοι.

Πόσους θὰ πιάσετε; θὰ μείνουν

ὅσοι χρειάζονται καὶ περσότεροι.

θὰ μείνουν καὶ δὲν θὰ σταυρώσουν

τὰ χέρια.


Ἀλέξανδρος Παναγούλης (1939 - Πρωτομαγιὰ 1976):

Πολιτικὸς ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, ἀγωνιστὴς κατὰ τῆς δικτατορίας 1967-1974



img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ