Αναρτήθηκε στις:30-08-21 10:13

Όταν όλοι ενωθήκαμε για τον Τάσο και την Εριέττα!


Της Ειρήνης Κατσούλα



Είναι από τις λίγες φορές που είδα τόσους φορείς ενωμένους για την επίτευξη ενός αγαθού και ανώτερου σκοπού! Είναι από τις λίγες φορές που ήμουν παρούσα σε μια εκδήλωση κι έβλεπα την αγάπη να διαχέεται από παντού και σαν ένα κύμα γεμάτο ενέργεια να μεταμορφώνει τα πρόσωπα όλων των παρευρισκομένων με ένα γαλήνιο, θεϊκό τρόπο. Και ο λόγος για την τελετή αποκαλυπτηρίων της προτομής και της πινακίδας της πλατείας του Σμηναγού Αναστάσιου Μπαλατσούκα, πεσόντος στο καθήκον 11 χρόνια πριν. Θα μου επιτρέψετε να πω “τα καταφέραμε!”, κι αυτό το λέω, γιατί δεν γνωρίζετε όλα όσα ζήσαμε εγώ προσωπικά, ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Κώστας Χαρακλιάς, ο γλύπτης της προτομής Δημήτρης Τσιρογιάννης, οι γονείς του Τάσου, Χριστόφορος και Ντίνα Μπαλατσούκα, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Ι.Ν. Αγίας Θεοδώρας, Σάκης Κουρσάρης, ο Πρόεδρος της Λέσχης Μοντελιστών Άρτας, Γιώργος Μάτος και πολλοί άλλοι, σε μια προσπάθεια να “τρέξουμε” ενάντια στο χρόνο… για να προλάβει η προτομή να πάρει “σάρκα και οστά” και μαζί μ’ αυτήν να σχεδιαστεί, να οργανωθεί και να λάβει χώρα η τελετή αποκαλυπτηρίων που παρακολουθήσατε. Τέσσερις μήνες εν μέσω πανδημίας, τόσος ήταν ο χρόνος που είχαμε στη διάθεσή μας. Αφού στο ρεπορτάζ στο arta2day που κάναμε τέσσερις μήνες πριν για το πώς η Κρήτη είχε τιμήσει το Σήφη Αναστασάκη από την πρώτη στιγμή, ενώ η Άρτα δεν είχε κάνει εδώ και 11 χρόνια κάτι ανάλογο για τον Αναστάσιο Μπαλατσούκα, ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Κώστας Χαρακλιάς, μετά από πρόσκλησή μας για το ρεπορτάζ μας, έδωσε το λόγο του ότι φέτος μέχρι στις 26 του Αυγούστου θα υπήρχε στην Άρτα η προτομή του Τάσου να κοσμεί την πλατεία που ήδη έφερε εδώ και δύο χρόνια το όνομά του, αλλά η τοπική κοινωνία δεν το γνώριζε. Κι από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε για όλους μας ένας αγώνας δρόμου ενάντια στο χρόνο.

Κάνοντας το ρεπορτάζ για τον Τάσο - αφορμή για το οποίο στάθηκε η ανάρτηση του κ. Κουρσάρη που είχα δει λίγες ημέρες νωρίτερα για το ότι η Άρτα θα έπρεπε να φέρει ένα αεροσκάφος να τιμήσει τον Αναστάσιο Μπαλατσούκα – διαπίστωσα πόσο μεγάλη ήταν και είναι η αγάπη του κόσμου και η αγάπη φορέων του τόπου μας για το σύγχρονο αυτό ήρωά μας, το Σμηναγό Αναστάσιο Μπαλατσούκα, για τον οποίο όχι μόνο αεροσκάφος δεν είχε έρθει αλλά ούτε προτομή υπήρχε, ενώ όπως ανακαλύψαμε κατά τη διάρκεια του ρεπορτάζ στο arta2day είχε γίνει ονοματοδοσία στην πλατεία Τριγώνου, όμως δεν το γνώριζε η τοπική κοινωνία ούτε καν οι γονείς του Τάσου. Τα πάντα έπρεπε να αλλάξουν, μάλιστα ο κ. Χαρακλιάς, με τη σύμφωνη γνώμη του Δημάρχου Αρταίων, Χρήστου Τσιρογιάννη, είχε σκοπό να δράσει άμεσα, όπως και έκανε.

Σκοπός όλων μας ήταν να τιμήσουμε το Σμηναγό Αναστάσιο Μπαλατσούκα και να προσφέρουμε γαλήνη και χαρά στην οικογένειά του, στους γονείς του και τις αδερφές του, μα ακόμη μεγαλύτερο μέλημα όλων μας ήταν η μικρή Εριέττα, η κόρη του Τάσου. Όταν ενημερώθηκα από τους γονείς του Τάσου ότι θα έρθει με τη μαμά της, την Ειρήνη Ηλιάκη, από τη μακρινή Κρήτη, η χαρά μου ήταν απερίγραπτη, γιατί ήξερα ότι επρόκειτο για μια μοναδική στιγμή στη ζωή της, που θα έμενε χαραγμένη στη μνήμη της για πάντα, και σκοπός όλων μας έγινε το πώς θα την κάνουμε όσο το δυνατό πιο ανώδυνη, πιο όμορφη, πιο χαρωπή για τη μικρή Εριέττα. Ο Σύλλογος Φίλων Ι.Ν. Αγίας Θεοδώρας και η Λέσχη Μοντελιστών Άρτας είχαν ήδη προγραμματίσει να προσφέρουν αναμνηστικά δώρα στους γονείς του Τάσου, όμως με προθυμία και μέγιστη χαρά δέχτηκαν την πρότασή μου να φτιάξουν και κάτι επιπλέον για την κόρη του Τάσου, ώστε να νιώσει χαρούμενη εκείνη την ημέρα. Όπερ και εγένετο… Και οι μηχανές πήραν μπρος, όπως θα έλεγε και ο Τάσος. Κι όλα πήραν “σάρκα και οστά” χωρίς καμία εκκρεμότητα να χαλάσει το όμορφο κλίμα συνεργασίας που είχε αναπτυχθεί μεταξύ μας, με μια πληθώρα ενεργειών που έπρεπε να σχεδιαστούν, να συντονιστούν και να υλοποιηθούν. Σημαντική βοήθεια προσέφεραν σε μας οι κολλητοί φίλοι του Τάσου από τη Λάρισα, Ηλίας Σακκάς και Γιώργος Λυμπεράκης, που βρισκόμασταν σε διαρκή επικοινωνία μαζί τους για όσα έπρεπε να γίνουν και τους οποίους ευχαριστούμε. Κι αυτοί βέβαια με τη σειρά τους μας ευχαρίστησαν που 11 χρόνια μετά είδαν να δικαιώνεται ο φίλος τους επιτέλους. Κι όταν έφτασε η ώρα της τελετής, αντικρίσαμε για πρώτη φορά το πιο γλυκό κορίτσι να μας χαμογελά, να στέκεται χαρούμενη και δυναμική στη μέση της πλατείας και να περιμένει να ζήσει κάτι που θα τη συντροφεύει για πάντα, τα αποκαλυπτήρια της προτομής του μπαμπά της, που δεν γνώρισε ποτέ. Και τότε, βλέποντας όλα όσα μήνες ετοιμάζονταν, να εξελίσσονται πια μπροστά μας, κατάλαβα ότι “τα καταφέραμε!”, ότι πια είχαμε προσφέρει δικαίωση σε έναν νεκρό ήρωα, οδηγώντας τον να περάσει στο βιβλίο της ιστορίας με ένα ηρώο από το Δήμο Αρταίων που θα δηλώνει τη θυσία του Σμηναγού στις επόμενες γενιές και είχαμε χαρίσει στην κόρη του κάτι ανεκτίμητο, κάτι που μου είπε η μαμά της “ότι τώρα η Εριέττα θα έχει κι έναν παραπάνω λόγο να έρχεται στην Άρτα από τη μακρινή Κρήτη, για να βλέπει το ηρώο του μπαμπά της”. Χαρίσαμε στην κόρη του Τάσου τη σύνδεσή της με την πατρίδα του μπαμπά της, με την καταγωγή της, αφού πια εκτός από τον πολυαγαπημένο της παππού και την πολυαγαπημένη της γιαγιά, τις θείες και τα ξαδέρφια της, η ίδια θα αισθάνεται ότι εδώ η Άρτα την αγαπά, η Άρτα την περιμένει, η Άρτα είναι περήφανη για τη θυσία του πατέρα της και η ίδια πάντα θα είναι κομμάτι αυτής της πόλης όσα χρόνια, όσες δεκαετίες κι αν περάσουν!


Αν μπορούσα να βρω μια λέξη που θα χαρακτήριζε το κλίμα της τελετής των αποκαλυπτηρίων, θα έλεγα ΑΓΑΠΗ. Αγάπη απ’ όλους για τον πεσόντα Σμηναγό και την οικογένειά του που έμεινε πίσω να τον θυμάται και να τον τιμάει, ΑΓΑΠΗ απ’ όλους τους φορείς που αγκάλιασαν την οικογένειά του και πόσο μάλλον την μικρή Εριέττα, ΑΓΑΠΗ από το Δήμαρχο Αρταίων και τους συλλόγους που προσέφεραν αναμνηστικά στην οικογένεια, ΑΓΑΠΗ από τους συναδέλφους του Τάσου που έδωσαν το παρών, πόσο μάλλον από τον Επιτελάρχη ΑΤΑ Υποπτέραρχο (Ι) Βασίλη Παπαχρήστου, ο οποίος γνώριζε τον Τάσο και ζήτησε από τη μικρή Εριέττα να καταθέσουν μαζί στεφάνι στο μνημείο για το μπαμπά της, ΑΓΑΠΗ όταν η ίδια η Εριέττα κόλλησε στο ηρώο μια ζωγραφιά στο σχήμα της Κρήτης αφιερωμένη στο μπαμπά της, ΑΓΑΠΗ απ’ όλους τους φίλους και συγγενείς που τίμησαν με την παρουσία τους τον αδικοχαμένο Σμηναγό και την οικογένειά του, ΑΓΑΠΗ από τη Δημοτική Αρχή που υποσχέθηκε ότι ο φόρος τιμής στον Τάσο δεν τελειώνει εδώ, αλλά κάθε χρόνο θα γίνεται τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων, ενώ θα διοργανώνονται και άλλες εκδηλώσεις προς τιμήν του, ΑΓΑΠΗ να διαχέεται από το λόγο του Αντιδημάρχου Κώστα Χαρακλιά που είχε καταφέρει να φέρει εις πέρας μια δύσκολη αποστολή ενάντια στο χρόνο και τις συνθήκες της πανδημίας, ΑΓΑΠΗ από το λόγο του πατέρα του Σμηναγού, Χριστόφορου Μπαλατσούκα, που ευχαρίστησε όλους όσους συνετέλεσαν στην απόδοση φόρου τιμής στο γιο του.

Χαρακτηριστικά, ο κ. Χαρακλιάς ανέφερε στο λόγο του τα εξής “Αισθάνομαι ιδιαίτερη συγκίνηση, που έφτασε αυτή η σημαντική ημέρα να τιμήσουμε όπως αξίζει… όπως αξίζει σε ένα ήρωα,το δικό μας παιδί, τον Τάσο Μπαλατσούκα. Μια ημέρα, που ήρθε κατόπιν συζητήσεων με την οικογένεια του πεσόντος και που έτυχε της αμέριστης συμπαράστασης του Δημάρχου μας, Χρήστου Τσιρογιάννη. Δήμαρχε, σ’ ευχαριστώ και δημόσια για αυτό. Γιατί από την πρώτη στιγμή της εισήγησής μου, στάθηκες ένθερμος υποστηρικτής της προσπάθειας αυτής. Η προσωπική σου εντολή να γίνουν όλα όπως πρέπει, ώστε να αποδοθεί με τον δέοντα τρόπο η τιμή στον Σμηναγό, ήταν η ώθηση που χρειαζόμασταν όλοι μας. Σαν σήμερα 26 Αυγούστου, ημέρα Πέμπτη και τότε όπως και τώρα η τύχη έδειξε το πιο σκληρό της πρόσωπο στον μόλις 33 ετών Τάσο. Δυστυχώς η μοίρα είχε πάρει την απόκοσμη απόφασή της να τον κρατήσει για πάντα ψηλά στους αιθέρες που από μικρό παιδί αγαπούσε. Ο Σμηναγός, ο δικός μας Σμηναγός έφυγε από κοντά μας, λουσμένος ανάμεσα στο γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού κάπου εκεί στη Κρήτη. Τη μνήμη του γενναίου και ικανότατου αυτού πιλότου καλούμαστε σήμερα να τιμήσουμε, με τον δέοντα έπαινο και τον προσήκοντα σεβασμό που κατέβαλε στο βωμό της πατρίδας, το υψηλότερο τίμημα – την ίδια τη ζωή του. Είναι με αισθήματα βαθύτατου χρέους που τελούμε σήμερα τα αποκαλυπτήρια της προτομής του ήρωα καθώς και την ονοματοδοσία της πλατειάς που βρισκόμαστε με το όνομά του, αποτίνοντας ελάχιστο φόρο τιμής στον πεσόντα εν ώρα καθήκοντος Σμηναγό Αναστάσιο Μπαλατσούκα. Γονείς, οικογένεια του ηρωικού μας πιλότου, πρέπει να αισθάνεστε βαθιά υπερήφανοι, όπως και όλοι εμείς, για την πορεία του στην Πολεμική μας Αεροπορία και τη συνεισφορά του στην άμυνα και την ασφάλεια της πατρίδας μας. Ο γιος σας αποτελεί πρότυπο αφοσίωσης στο καθήκον, συνέπειας, αποφασιστικότητας και αυταπάρνησης. Θα αναπαύεται για πάντα στη μνήμη μας και στις καρδιές μας”.

Ο κ. Χριστόφορος Μπαλατσούκας μας συγκίνησε όλους, δηλώνοντας τα εξής “Είναι μια ημέρα χαρμολύπης η σημερινή για όλους μας. Από τη μία η λύπη βαραίνει την ψυχή μας, αφού σαν σήμερα 11 χρόνια πριν, ο γιος μου πέταξε για τους ουρανούς με το αεροσκάφος του χωρίς επιστροφή… Από την άλλη, σήμερα 11 χρόνια μετά συγκεντρωθήκαμε όλοι εδώ σήμερα για να αποδώσουμε φόρο τιμής στο παλικάρι μου που έδωσε τη ζωή του για την πατρίδα μας, κι αυτή η απόδοση φόρου τιμής ελαφρύνει τον πόνο μας και γεμίζει τις καρδιές μας χαρά. Είμαι σίγουρος ότι κι ο Τάσος θα είναι σήμερα χαρούμενος από κει ψηλά, γιατί η πόλη όπου μεγάλωσε κι έζησε, σήμερα τον τιμά, τιμά τη θυσία του. Αγαπητοί εκπρόσωποι της Πολεμικής αεροπορίας, αγαπητοί φορείς του τόπου μας, αγαπητοί φίλοι και συγγενείς, εγώ και η οικογένειά μου θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε που παρευρίσκεστε εδώ σήμερα για τα αποκαλυπτήρια της προτομής του γιου μου και την ονοματοθεσία της πλατείας. Η παρουσία σας σημαίνει πολλά για μας, σημαίνει πολλά για τον Τάσο που μας βλέπει από ψηλά τώρα, σημαίνει ότι η θυσία του δεν ήταν μάταιη, βλέπετε, ο Τάσος πάντα ήθελε να προστατεύει την πατρίδα του, να προστατεύει τους γύρω του, αγαπούσε την πολεμική αεροπορία κι έπεσε στο καθήκον εν ώρα διατεταγμένης πτήσης. Θέλω ιδιαιτέρως να ευχαριστήσω τους εκπροσώπους της Πολεμικής αεροπορίας και τους συναδέλφους του γιου μου που σήμερα δίνουν το παρών εδώ μαζί μας. Θέλω να ευχαριστήσω όσους συμπολίτες μου δεν ξέχασαν το γιο μου και τη θυσία του όλα αυτά τα χρόνια και το απέδειξαν με πράξεις, όσους έδρασαν για να είμαστε εδώ σήμερα 11 χρόνια μετά για να τον τιμήσουμε. Και φυσικά, θέλω να ευχαριστήσω εκ βάθους καρδιάς το Δήμαρχο Αρταίων, Χρήστο Τσιρογιάννη, που δύο χρόνια πριν προχώρησε στην ονοματοθεσία της πλατείας που βρισκόμαστε με το όνομα πλατεία Αναστάσιου Μπαλατσούκα, τα αποκαλυπτήρια της πινακίδας θα γίνουν σε λίγο, αλλά και θέλω να ευχαριστήσωθερμότατα τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού, Κώστα Χαρακλιά, που σχεδίασε, οργάνωσε και υλοποίησε όλα αυτά που βλέπουμε εδώ σήμερα, το ηρώο με την προτομή του Τάσου αλλά και την εκδήλωση για την απόδοση φόρου τιμής σε αυτόν. Τέλος, ευχαριστώ όλους τους συλλόγους του τόπου μας που με τις πράξεις τους αποδίδουν σήμερα το δικό τους φόρο τιμής στο γιο μου. Σας ευχαριστώ όλους θερμά!”

Συμπέρασμα του άρθρου μου αυτού θα ήθελα να είναι το εξής “Όταν η Άρτα θέλει, μπορεί ενωμένη να μεγαλουργήσει! Όταν οι κόντρες και οι εγωισμοί για το ποιος πρότεινε μια ιδέα, ένα έργο φύγουν από τη μέση, και φορείς και απλοί πολίτες ενωθούν μαζί γύρω από έναν σωστό και αγαθό σκοπό, θέτοντας ως επίκεντρο του σκοπού αυτού κάτι ανώτερο, κάτι που θα τους ενώνει όλους βασισμένο στην αγάπη, αγάπη για τον τόπο μας και τους ανθρώπους του, αγάπη για την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας, τότε... η Άρτα μπορεί να μεγαλουργήσει!” Κι ας αποτελέσουν τα λόγια μου αυτά αφορμή για νέες συνεργασίες, για νέα μεγάλα έργα, και να τα υλοποιούμε ενθυμούμενοι “Όπως τότε που ενωθήκαμε όλοι για τον Τάσο και την Εριέττα…”.






img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ