Αναρτήθηκε στις:23-05-19 10:50

Βασίλης Μιχ. Καρατσιώλης. Μοναδικός


Γράφει ο Κώστας Μπανιάς


Ιατρός παθολόγος. Εμβληματική μορφή της κοινωνίας μας. Παιδί της κατοχής. Άριστος μαθητής, φοιτητής της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ίδρυση του θρυλικού Αετού Άρτας. Ο Βασίλης, ζωηρός, ατίθασος είπε: Χρώματα κίτρινο, μαύρο της θρυλικής ΑΕΚ. Με την ΑΕΚ πήρε τα πρώτα αθλητικά σκιρτήματα 1938-1939, 1939-1940. Δύο νταμπλ. Στα πλατό του, στα σακάκια του είχε πάντα την θρυλική εκείνη υπερομάδα: Ρίμπας, Γάσπαρης, Καπάνταης, Κοντούλης (ένας από τους 200 που εκτέλεσαν οι ναζί στην Καισαριανή), Σίμος (μάγειρας), Βασιλείου, Χατζησταυρίδης, Μανέτας, Τζανετής, Μαρόπουλος, Μίμης Σέλτσικας (το 1949 ήρθε στον Παναμβρακικό), Μούγκρας, Σκλαβούνος. Αργότερα, 1949, τα είδωλά του μέχρι σήμερα. Δελβίνιας, Γούλιος, Παραγυιός, Παπαθεοδώρου, Τζανέτης, Μαρόπουλος, Πατάκας, Πούλης, Εμμανουηλίδης, Νεστορίδης, Παπαϊωάννου.

Από το 1962 όπου τον συναντούσα στην βόλτα, στον καφέ, στο ΙΚΑ ιδίως, χτυπούσα την πόρτα, άνοιγα και του έλεγα όλους τους τότε παίκτες. Το βλέμμα του, η συγκίνησή του. «Ναι, ναι Κωστάκη». «Πω, πω παιχταράδες γιατρέ». Πούλης, Παραγυιός, Πατάκας, Μαρόπουλος, Τζανετής. «Ναι, ναι…». Βούρκωναν τα μάτια του. Από το 1962… μόνο για την ΑΕΚ. Την αγάπη του. Ούτε πολιτικά, ΑΕΚ. Δελαβίνιας, Γούλιος. Δάκρυζε. Γιατρέ… Αετός. «Ναι, ναι». Σεισμός: Κεφαλαίοι, Μέλας, Μπαρτζώκας, Αμβράζης, Κατσάνος, Ρέντζος, Μαστρογιάννης (του είχε αδυναμία… ήταν διάολος). «Δεν έβαλαν τα χρώματα της ΑΕΚ». Παράπονό του. Αναγέννηση.

Εκ των ιδρυτών και εκ των νονών του ονόματος Αναγέννηση. Σε όλα τα πόστα. Πρόεδρος 1971-1973. Ήταν ο πρόεδρος που έφερε ως προπονητή τον άσσο Ανδρέα Παπαεμμανουήλ (από εδώ άρχισε την προπονητική του). Επίατρος, ταγματάρχης εξ εφέδρων του ιππικού. Άριστος. Ο γιατρός μας. «Γιατρέ… γιατρέ…». Διευθυντής στο ιατρικό του ΙΚΑ. «Ο γιατρός μας… ο γιατρός μας…». Επιστήμων. Λαϊκό παιδί με την ντόπια λαλιά. Λαϊκή. Κατανοητή.

Στις παρέες του έριχνε και την καθαρεύουσα. Αρχαία γνωμικά. Άφωνος ο περίγυρος. Γνώριζε όλη την Άρτα. Από το 1870. Εκεί το σπίτι του. Εκεί το μαγαζί του. Μου έλεγε πολλά. Πολλά. Αναλυτικά. «Γράψε Κωστάκη…». Όλα. Ό,τι είχε τούτη η ιστορική, ένδοξη πόλη μας. όλα. Από το 1870 έως σήμερα. Ήταν μορφή. Ανεπανάληπτη. Μοναδική. Εξήντα χρόνια στον Μουσικοφιλολογικό Σύλλογο «ΣΚΟΥΦΑΣ». Σε όλα τα τμήματα πρόεδρος επί 15 χρόνια. Κορυφή. Αντιδήμαρχος Αρταίων (1990-2002). Λαοφιλέστατος. Αγαπητός από όλους, από όλο τον νομό. «Ο γιατρός ο Καρατσώλης». Εμβληματική φυσιογνωμία. Εμβληματική. Γνώστης της ιστορίας μας.

(Σημείωση: Όπως και ο αδερφός του Γεώργιος, ιατρός ψυχίατρος, μελετητής, ερευνητής της ιστορίας μας. Τρομερός στην γραφή του. Τρομερός).

«Με νίκησαν οι πράσινοι και έβαλαν πράσινη την φανέλα του Αετού. Πάλεψα, προσπάθησα να βάλω το κίτρινο και μαύρο της ΑΕΚ, αλλά…». Ωραίος, μποέμ, η νεότερη άγνωστη ιστορία της Άρτας. Μυαλό ξυράφι. Μάτι αετού. Ο γιατρός ο Καρατσώλης. Πάμε στο ΙΚΑ, στον γιατρό τον Καρατσώλη. Διαβάστε το έχω γράψει στον τοπικό τύπο τώρα και πριν το 1980.

Αγώνας προ Β΄ εθνικής στην Λειβαδιά, 1967. Χιονιάς, κατακλυσμός! 6-3 εδώ η «θεά». Κάπου 150 ντόπιοι και… 18 πούλμαν από Αθήνα με Αρτινούς. 88ο λεπτό χάναμε με 1-0. Κόρνερ που χτύπησε ο Βασίλης Ρέντζος, πετάχτηκε στον ουρανό ο Δημήτρης Σιακούφης (20 χρονών) και με τρομερή κεφαλιά «οβίδα» έστειλε μπάλα, γκολκίπερ (Καγιά), δίχτυα, αγκαλιά… 1-1. Ο Παρνασσός έτοιμος. Τούβλα, πέτρες, ξύλα εναντίον μας. Ο Βασίλης Καρατσώλης ήταν ορθός πάνω στον τοίχο του γηπέδου με την ομπρέλα του. Δίπλα, έξω, περνούσε ένας αύλακας, χείμαρρος. Ούτε που το σκέφτηκε… Πηδά και… Οι 150 είχαν αποκλείσει τους 500 και πλέον. Μας κλείδωσαν και μέσα. Κατά τις 6.30-7.00 φύγαμε μουσκίδι. Λείπει κανείς; Κοιτάξτε είναι ο διπλανός σας; 18 πούλμαν γεμάτα. 7η ώρα τη νύχτα. Χιονιάς. Κατακλυσμός. Λείπει κανείς; Ναι, ο γιατρός ο Καρατσώλης. Παγώσαμε. Τίποτα. Στην Χωροφυλακή. «Το και το». Μηδέν. Πού να ξαμοληθούμε; Ο Αποστόλης Ι. Πάντζος (οδηγός) είπε: «Πάμε σιγά - σιγά να βγούμε στην εθνική οδό και θα δούμε…». Νάτος ο γιατρός. «Γιατρέ, γιατρέ…». «Είμαι καλά. Όταν έπεσα στον αύλακα με περιμάζεψαν πιο κάτω… Ένα μικρό σπιτάκι κοντά στον χείμαρρο. Τους είπα τα συμβάντα. Με περιποιήθηκαν, στέγνωσα… Νάναι καλά. Κοίταγα να βγω έξω. Πάμε. Θα τα πούμε στο δρόμο».

Βασίλης Καρατσιώλης. Μοναδικός. Οι τρεις αγάπες του. Τρία ΑΛΦΑ, ΑΕΚ - Αετός – Αναγέννηση. Πάντα ζωντανός στη μνήμη μας. Πάντα. Ελαφρύ το χώμα. Με σεβασμό.

img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ